1ئېزىلگەننىڭ دۇئاسى: ئۇ ھالىدىن كەتكەندە، داد-پەريادىنى پەرۋەردىگار ئالدىغا تۆككەندە: ــ
2يۈزۈڭنى مەندىن قاچۇرمىغايسەن؛
3مانا، كۈنلىرىم ئىس-تۈتەكتەك تۈگەپ كېتىدۇ،
4يۈرىكىم زەخمە يەپ چۆپلەر خازان بولغاندەك قۇرۇپ كەتتى،
5مەن ئاھۇ-زار تارتقانلىقىمدىن،
6چۆل-باياۋاندىكى ساقىيقۇشتەك،
7ئۇخلىماي سەگەك تۇرۇپ كۆزەتتىمەن؛
8دۈشمەنلىرىم كۈن بويى مېنى مەسخىرە قىلماقتا،
9-10 قەھرىڭ ھەم ئاچچىقىڭ تۈپەيلىدىن،
11كۈنلىرىم قۇياش ئۇزارتقان كۆلەڭگىدەك يوقۇلاي دەپ قالدى،
12لېكىن سەن، پەرۋەردىگار، ئەبەدىي تۇرىسەن،
13سەن ئورنۇڭدىن تۇرىسەن،
14چۈنكى قۇللىرىڭ ئۇنىڭ تاشلىرىدىن خۇرسەنلىك تاپىدۇ،
15ئەللەر پەرۋەردىگارنىڭ نامىدىن،
16مانا، پەرۋەردىگار زىئوننى قايتىدىن قۇرغاندا،
17ئۇ غېرىب-مىسكىننىڭ دۇئاسىغا ئېتىبار بېرىدۇ؛
18بۇلار كەلگۈسى بىر ئەۋلاد ئۈچۈن خاتىرىلىنىدۇ؛
19-20 چۈنكى ئۇ ئەسىرلەرنىڭ ئاھ-زارلىرىنى ئاڭلاي دەپ،
21-22 شۇنداق قىلىپ، ئۇلار پەرۋەردىگارنىڭ خىزمىتىدە بولايلى دېگەندە،
23بىراق ئۇ مېنى يولدا ماغدۇرسىزلاندۇرۇپ،
24مەن: «تەڭرىم، ئۆمرۈمنىڭ يېرىمىدا مېنى ئېلىپ كەتمە!» ــ دېدىم.
25سەن يەرنى ئەلمىساقتىنلا بەرپا قىلغانسەن،
26ئۇلار يوق بولۇپ كېتىدۇ،
27بىراق سەن ئۆزگەرمىگۈچىدۇرسەن،