1نەغمىچىلەرنىڭ بېشىغا تاپشۇرۇلۇپ ئوقۇلسۇن دەپ، داۋۇت يازغان كۈي: ــ
2مانا رەزىللەرنىڭ ئاغزى، مەككارلارنىڭ ئاغزى كۆز ئالدىمدا يوغان ئېچىلدى؛
3نەپرەتلىك سۆزلەر بىلەن مېنى چۇلغاپ،
4مۇھەببىتىم ئۈچۈن ئۇلار ماڭا قارشى شىكايەتچى بولدى،
5ياخشىلىقىم ئۈچۈن يامانلىق،
6ھەربىرىنىڭ ئۈستىدە رەزىل بىر ئادەم تەيىنلىگەيسەن،
7ئۇ سوراق قىلىنغاندا ئەيىبدار بولۇپ چىققاي،
8كۈنلىرى قىسقا بولغاي،
9بالىلىرى يېتىم قالقاي،
10ئوغۇللىرى سەرگەردان تىلەمچى بولغاي،
11جازانىخور ئۇنىڭ ئىگىلىكى ئۈستىگە تور تاشلىغاي،
12ئۇنىڭغا مېھرىبانلىق كۆرسىتىدىغان بىرسى بولمىغاي،
13ئۇنىڭ نەسلى قۇرۇتۇلغاي؛
14ئاتا-بوۋىلىرىنىڭ قەبىھلىكىنىڭ ئەيىبلىرى پەرۋەردىگارنىڭ يادىدا قالقاي،
15بۇلارنىڭ ئەيىبلىرى دائىم پەرۋەردىگارنىڭ كۆز ئالدىدا بولغاي،
16چۈنكى رەزىل كىشى* مېھرىبانلىق كۆرسىتىشنى ھېچ ئېسىگە كەلتۈرمىدى،
17ئۇ لەنەت ئوقۇشقا ئامراق ئىدى،
18ئۇ لەنەتلەرنى ئۆزىگە كىيىم قىلىپ كىيگەن؛
19بۇلار ئۇنىڭغا يېپىنغان تونىدەك،
20بۇلار بولسا مېنى ئەيىبلىگۈچىلەرگە پەرۋەردىگارنىڭ بېكىتكەن مۇكاپاتى بولغاي!
21بىراق سەن، پەرۋەردىگار رەببىم،
22چۈنكى مەن ئېزىلگەن ھەم ھاجەتمەندۇرمەن،
23مەن قۇياش ئۇزارتقان كۆلەڭگىدەك يوقىلاي دەپ قالدىم،
24روزا تۇتقىنىمدىن تىزلىرىم كېتىدۇ،
25شۇڭلاشقا مەن ئۇلار ئالدىدا رەسۋا بولدۇم؛
26ماڭا ياردەملەشكەيسەن، ئى پەرۋەردىگار خۇدايىم،
27شۇنىڭ بىلەن ئۇلار بۇنىڭ سېنىڭ قولۇڭدىكى ئىش ئىكەنلىكىنى،
28ئۇلار لەنەت ئوقۇۋەرگەي، سەن بەخت ئاتا قىلغايسەن؛
29مېنى ئەيىبلىگۈچىلەر خىجالەت بىلەن كىيىنغاي،
30ئاغزىمدا پەرۋەردىگارغا زور تەشەككۈر-مەدھىيە قايتۈرىمەن؛