1نەغمىچىلەرنىڭ بېشىغا تاپشۇرۇلۇپ ئوقۇلسۇن دەپ، داۋۇت يازغان كۈي: ــ
2ئۆزۈڭ ئولتۇرغىنىمنى، تۇرغىنىمنىمۇ بىلىسەن؛
3باسقان قەدەملىرىمنى، ياتقانلىرىمنى ئۆتكەمەڭدىن ئۆتكۈزدۇڭ؛
4بەرھەق، تىلىمغا بىر سۆز كېلە-كەلمەستىنلا، ئى پەرۋەردىگار،
5سەن مېنى ئالدى-كەينىمدىن ئوراپ تۇرىسەن،
6بۇنداق بىلىم ماڭا شۇنچىلىك تىلسىمات بىلىنىدۇ!
7روھىڭدىن نېرى بولۇشقا نەلەرگىمۇ بارالايتتىم؟
8ئاسمانلارغا چىقسام، مانا سەن ئاشۇ يەردە؛
9سەھەرنىڭ قاناتلىرىنى ئېلىپ ئۇچۇپ،
10ھەتتا ئاشۇ جايدا قولۇڭ مېنى يېتەكلەيدۇ،
11مەن: «قاراڭغۇلۇق مېنى ياپسا،
12قاراڭغۇلۇقمۇ سەندىن يوشۇرۇنالمايدۇ،
13بەرھەق، سەن مېنىڭ ئىچلىرىمنى ياسىغانسەن؛
14مەن سېنى مەدھىيىلەيمەن،
15مەن يوشۇرۇن جايدا ياسالغىنىمدا،
16ئەزالىرىم تېخى ئاپىرىدە بولمىغان كۈنلەردە،
17ئاھ تەڭرىم، ئويلىرىڭ ماڭا نەقەدەر قىممەتلىكتۇر!
18ئۇلارنى ساناي دېسەم، ئۇلار دېڭىزدىكى قۇملاردىنمۇ كۆپتۇر؛
19ئاھ، سەن رەزىللەرنى ئۆلتۈرۈۋەتسەڭ ئىدىڭ، ئى خۇدا!
20چۈنكى ئۇلار سېنىڭ توغرۇلۇق ھىيلىلىك بىلەن سۆزلەيدۇ؛
21ساڭا ئۆچمەن بولغانلارغا، ئى پەرۋەردىگار، مەنمۇ ئۆچقۇ؟
22ئۇلارغا چىش-تىرنىقىمغىچە ئۆچتۇرمەن؛
23مېنى كۆزىتىپ تەكشۈرگەيسەن، ئى تەڭرىم!