1ئاساف يازغان كۈي: ــ
2لېكىن ئۆزۈم بولسام، پۇتلىشىپ يىقىلىپ چۈشۈشكە تاسلا قالدىم؛
3چۈنكى رەزىللەرنىڭ روناق تاپقانلىقىنى كۆرۈپ،
4چۈنكى ئۇلار ئۆلۈمىدە ئازابلار تارتمايدۇ،
5ئۇلار ئىنسانغا خاس جاپانى كۆرمەيدۇ،
6شۇڭا مەغرۇرلۇق مارجاندەك ئۇلارغا ئېسىلىدۇ،
7سېمىزلىكتىن كۆزلىرى پومپىيىپ چىقتى؛
8باشقىلارنى مەسخىرە قىلىپ زەھەرلىك سۆزلەيدۇ؛
9ئەرشكە قارشى قىلار ئېغىزلىرىنى،
10شۇڭا خۇدانىڭ* خەلقى مۇشۇلارغا مايىل بولۇپ،
11«تەڭرى قانداق بىلەلەيتتى؟»،
12مانا بۇلار رەزىللەردۇر؛
13«ئاھ، ھەقىقەتەن بىكاردىن-بىكار كۆڭلۈمنى پاكلاندۇرۇپتىمەن،
14كۇن بويى جاپا چەكتىم بىكارغىمۇ؛
15بىراق مەن: ــ «بۇنداق دېسەم*،
16ئۇلارنى كاللامدىن ئۆتكۈزەي دېسەم،
17تەڭرىنىڭ مۇقەددەس جايلىرىغا كىرگۈچە شۇنداق ئويلىدىم؛
18دەرۋەقە سەن ئۇلارنى تېيىلغاق يەرلەرگە ئورۇنلاشتۇرىسەن،
19ئۇلار كۆزنى يۇمۇپ ئاچقۇچىلا شۇنچە پاراكەندە بولىدۇ،
20سەن ئى رەب، چۈشتىن ئويغانغاندەك ئويغىنىپ،
21يۈرەكلىرىم قايناپ،
22ئۆزۈمنى ھېچنېمە بىلمەيدىغان بىر ھاماقەت،
23ھالبۇكى، مەن ھەمىشە سەن بىلەن بىللە؛
24ئۆز نەسىھەتىڭ بىلەن مېنى يېتەكلەيسەن،
25ئەرشتە سەندىن باشقا مېنىڭ كىمىم بار؟
26ئەتلىرىم ھەم قەلبىم زەئىپلىشىدۇ،
27چۈنكى مانا، سەندىن يىراق تۇرغانلار ھالاك بولىدۇ؛