1«نىلۇپەرلەر» دېگەن ئاھاڭدا؛ بىر گۇۋاھلىق؛ ئاساف يازغان كۈي: ــ
2ئەفرائىم، بىنيامىن، ماناسسەهلەرنىڭ ئالدىدا قۇدرىتىڭنى قوزغىغايسەن،
3ئى خۇدا، بىزنى ئۆز يېنىڭغا قايتۇرغايسەن!
4ئى پەرۋەردىگار، ساماۋىي قوشۇنلارنىڭ سەردارى بولغان خۇدا،
5سەن كۆز ياشلىرىنى ئۇلارغا نان ئورنىدا قىلدىڭ،
6بىزنى قوشنىلىرىمىزغا تالاشقا قويدۇڭ؛
7ئى ساماۋىي قوشۇنلارنىڭ سەردارى بولغان خۇدا،
8سەن مىسىردىن بىر تۈپ ئۈزۈم كۆچىتىنى ئېلىپ كەلدىڭ؛
9يەر تەييارلىدىڭ ئۇ كۆچەتكە،
10سايە تاشلىدى دەشتى-تاگلارغا؛
11ئۇ شاخلىرىنى دېڭىزغىچە،
12نەچۈن بۇزىسەن قاشالىرىنى،
13ئورمانلىقتىكى ياۋا توڭگۇزلار ئۇنى ھاراپ قىلماقتا،
14ئى ساماۋىي قوشۇنلارنىڭ سەردارى بولغان خۇدا، ئۆتۈنىمىز سەندىن،
15يەنى ئوڭ قولۇڭ تىككەن بۇ يىلتىزدىن،
16مانا ئۇ ئوتتا كۆيدۈرۈلدى،
17قولۇڭنى ئوڭ قولۇڭدىكى ئادەمگە،
18شۇنداق قىلغاندا بىز سەندىن ھەرگىز چېكىنمەيمىز؛