1نەغمىچىلەرنىڭ بېشىغا تاپشۇرۇلۇپ، «مۇت-لاببەن» دېگەن ئاھاڭدا ئوقۇلسۇن دەپ، داۋۇت يازغان كۈي: ــ
2مەن سەندىن خۇشال بولۇپ شادلىنىمەن؛
3مېنىڭ دۈشمەنلىرىمنىڭ كەينىگە يېنىشلىرى بولسا،
4چۈنكى سەن مېنىڭ ھەققىم ھەم دەۋايىمنى سورىدىڭ؛
5سەن ئەللەرگە تەنبىھ بېرىپ، رەزىللەرنى ھالاك قىلدىڭ؛
6ئى دۈشمىنىم! ھالاكەتلىرىڭ مەڭگۈلۈك بولدى!
7بىراق پەرۋەردىگار مەڭگۈگە ئولتۇرۇپ ھۆكۈم سۈرىدۇ*؛
8ئالەمنى ھەققانىيلىق بىلەن سوت قىلغۇچى ئۇدۇر؛
9ھەم ئۇ پەرۋەردىگار ئېزىلگۈچىلەرگە ئېگىز پاناھ،
10نامىڭنى بىلگەنلەر بولسا ساڭا تايىنىدۇ؛
11زىئوندا تۇرغۇچى پەرۋەردىگارغا كۈيلەرنى ياڭرىتىڭلار!
12چۈنكى تۆكۈلگەن* قاننىڭ سورىقىنى قىلغۇچى ئۇدۇر،
13ماڭا شەپقەت كۆرسەتكىن، ئى پەرۋەردىگار،
14شۇنداق قىلغاندا مەن زىئون قىزىنىڭ دەرۋازىلىرىدا تۇرۇپ،
15ئەللەر بولسا ئۆزلىرى كولىغان ئورىغا ئۆزلىرى چۈشۈپ كەتتى،
16پەرۋەردىگار چىقارغان ھۆكۈمى بىلەن تونۇلار؛
17رەزىللەر،
18چۈنكى نامراتلار مەڭگۈگە ئەستىن چىقىرىلمايدۇ؛
19ئى پەرۋەردىگار، ئورنۇڭدىن تۇرغىن؛