1«قۇلاق سېلىڭلار، ئەي ئاسمانلار، مەن سۆزلەي؛
2تەلىمىم بولسا يامغۇردەك ياغىدۇ،
3چۈنكى مەن پەرۋەردىگارنىڭ نامىنى بايان قىلىمەن؛ ئەمدى خۇدايىمىزنى ئۇلۇغ دەپ جاكارلاڭلار!
4ئۇ قورام تاشتۇر، ئۇنىڭ ئەمەللىرى مۇكەممەلدۇر؛
5ئەمما ئۆز خەلقى* ئۇنىڭغا بۇزۇقلۇق قىلدى؛
6ئەي ئەخمەق ۋە نادان خەلق،
7ئۆتكەن كۈنلەرنى ئېسىڭگە ئالغىن،
8ھەممىدىن ئالىي بولغۇچى ئەللەرنىڭ ئۈلۈشىنى ئۇلارغا ئۈلەشتۈرگەندە،
9چۈنكى پەرۋەردىگارنىڭ نېسىۋىسى بولسا ئۇنىڭغا خاس بولغان خەلقىدۇر؛
10ئۇ ئۇنى چۆل بىر زېمىندا،
11خۇددى بۈركۈت ئۆز چاڭگىسىنى تەۋرىتىپ،
12پەرۋەردىگارمۇ ئۇنىڭغا شۇنداق يالغۇز يېتەكچىلىك قىلدى؛
13ئۇ ئۇنى يەر يۈزىنىڭ ئېگىز جايلىرىغا مىندۈردى،
14ساڭا كالا قايمىقى بىلەن قوي سۈتىنى ئىچكۈزۈپ،
15لېكىن يەشۇرۇن سەمرىپ تەپكەك بولۇپ قالدى؛
16ئۇلار بولسا يات ئىلاھلارغا ئەگىشىپ ئۇنىڭ ۋاپاسىزلىققا بولغان ھەسىتىنى قوزغىدى،
17ئۇلار ئىگە-تەڭرىسى ئەمەس جىنلارغا،
18سەن ئۆزۈڭنى تۆرەلدۈرگەن قورام تاشنى كۆڭلۈڭدىن چىقاردىڭ،
19پەرۋەردىگار بۇنى كۆرۈپ،
20«مەن ئۇلاردىن يۈزۈمنى يوشۇرىمەن،
21ئىگە-تەڭرىسى ئەمەسلەر بىلەن ھەسىتىمنى كەلتۈردى،
22چۈنكى مېنىڭ غەزىپىمدىن بىر ئوت تۇتاشتى؛
23مەن ئۇلارنىڭ ئۈستىگە بالايىئاپەتلەرنى دۆۋىلەيمەن؛
24ئۇلار ئاچارچىلىقتىن يېگىلەپ كېتىدۇ،
25تاشقىرىدا قىلىچ ئۇلارنى مۇسىبەتكە سالىدۇ،
26مەن: «ئۇلارنى چېپىۋېتىمەن،
27بىراق دۈشمەننىڭ مەسخىرە قىلىشىدىن قورقتۇم؛
28ئىسرائىل نەسىھەتتىن مەھرۇم بولغان بىر ئەل،
29ئاھ، ئۇلار دانا بولسىدى!
30ئەگەر ئۇلارنىڭ قورام تېشى ئۇلارنى سېتىۋەتمىگەن بولسا،
31چۈنكى باشقىلارنىڭ قورام تېشى بولسا بىزنىڭ قورام تېشىمىزدەك ئەمەستۇر.
32چۈنكى ئۇلارنىڭ ئۈزۈم تېلى سودومنىڭ ئۈزۈم تېلىدىن،
33شارابى بولسا ئەجدىھالارنىڭ زەھىرىدۇر،
34پەرۋەردىگار*: «بۇلارنىڭ ھەممىسى* مېنىڭكىدە ساقلاقلىق ئەمەسمۇ؟
35ئىنتىقام مېنىڭكىدۇر،
36چۈنكى پەرۋەردىگار ئۇلارنىڭ كۈچى تۈگەپ كەتكەنلىكىنى، ئۇلارنىڭ ئازىيىپ*، ھەتتا ئاجىز ياكى مېيىپلەرنىڭمۇ قالمىغىنىنى كۆرگەندە،
37ئۇ ۋاقىتتا ئۇ مۇنداق دەيدۇ: «قېنى، ئۇلارنىڭ ئىلاھلىرى؟
38ئۇلارنىڭ ئۆتكۈزگەن قۇربانلىقلىرىنىڭ يېغىنى يېگەن،
39ئەمدى مەن ئۆزۈم، پەقەت مەنلا «شۇ»دۇرمەن،
40چۈنكى مەن قولۇمنى ئاسمانلارغا كۆتۈرۈپ: ــ
41چاقناپ تۇرىدىغان قىلىچىمنى ئىتتىك قىلىمەن،
42مەن يا ئوقلىرىمنى قان ئىچكۈزۈپ مەست قىلىمەن،
43«ئەي ئەللەر، ئۇنىڭ خەلقى بىلەن بىللە شادلىنىڭلار،
44ئەمدى مۇسا بىلەن نۇننىڭ ئوغلى يەشۇئا كېلىپ بۇ غەزەلنىڭ بارلىق سۆزلىرىنى خەلقنىڭ ئالدىدا ئوقۇپ بەردى. ◼ 32:44 +bd «نۇننىڭ ئوغلى يەشۇئا»+bd* ــ ئىبرانىي تىلىدا: «نۇننىڭ ئوغلى ھوشىيا» (ھوشىيا يەشۇئانىڭ باشقا بىرخىل ئاتىلىشى).*
45ئاندىن مۇسا بۇ ھەممە سۆزلەرنى بارلىق ئىسرائىل ئالدىدا ئاخىرلاشتۇرۇپ
46ئۇلارغا سۆز قىلىپ: «مەن بۈگۈن ئوتتۇراڭلاردا سىلەرنى ئاگاھلاندۇرۇپ گۇۋاھلىق بەرگەن بۇ بارلىق سۆزلەرگە كۆڭۈل بۆلۈڭلار؛ سىلەر بۇلارنى بالىلىرىڭلارغا تاپىلاپ: «بۇ قانۇننىڭ ھەممە سۆزلىرىگە ئەمەل قىلىشقا كۆڭۈل قويۇڭلار» دەپ بۇيرۇشۇڭلار كېرەك.
47چۈنكى بۇ سۆز سىلەرگە مۇناسىۋەتسىز، قۇرۇق سۆز ئەمەس، بەلكى سىلەرنىڭ ھاياتىڭلاردۇر! سىلەر ئۇ زېمىننى ئىگىلەشكە ئىئوردان دەرياسىدىن ئۆتىسىلەر؛ ئۆتكەندىن كېيىن ئۇ زېمىندا بۇ سۆز ئارقىلىق ئۇزۇن ئۆمۈر كۆرىسىلەر» ــ دېدى.
48يەنە شۇ كۈنى پەرۋەردىگار مۇساغا سۆز قىلىپ مۇنداق دېدى: ــ
49سەن ئۇشبۇ ئابارىم تېغىغا، يەنى يېرىخونىڭ ئۇتتۇرىدىكى، موئابنىڭ زېمىنىدىكى نېبو تېغىغا چىققىن ۋە شۇ يەردە مەن ئىسرائىللارغا ئۆز تەۋەلىكى بولۇش ئۈچۈن بېرىدىغان قانائان زېمىنىنى كۆرگىن. ◘ 32:49 چۆل. 27:12*
50ئاندىن ئاكاڭ ھارۇن ھور تېغىدا ئۆلۈپ ئۆز خەلقلىرىگە قوشۇلغاندەك، سەنمۇ چىقىدىغان شۇ تاغدا ئۆلۈپ خەلقلىرىڭگە قوشۇلغىن؛ ◘ 32:50 چۆل. 27:13؛ 33:38*
51چۈنكى سىلەر زىن چۆلىدىكى مەرىباھ-قادەشنىڭ سۇلىرىنىڭ يېنىغا بارغاندا، ئىككىڭلار ئىسرائىللارنىڭ ئارىسىدا ماڭا ۋاپاسىزلىق كۆرسىتىپ، ئىسرائىللارنىڭ ئارىسىدا مېنى «مۇقەددەس» دەپ ھۆرمەتلىمىدىڭلار. ◘ 32:51 چۆل. 20:12*