1ئى ئۆزۈڭ بۇلاڭ-تالاڭ قىلىنمىغان، باشقىلارنى بۇلاڭ-تالاڭ قىلغۇچى،
2ئى پەرۋەردىگار، بىزگە مېھىر-شەپقەت كۆرسەتكەيسەن؛
3توپ-توپ ئادەملەرنىڭ غوۋغا-چۇقانلىرىدىن خەلقلەر بەدەر قاچىدۇ؛
4چېكەتكە لىچىنكىلىرى ئوت-كۆكلەرنى يىغىپ يەۋالغاندەك،
5پەرۋەردىگار ئۈستۈن تۇرىدۇ،
6ئۇ بولسا كۈنلىرىڭلارنىڭ تىنچ-ئامانلىقى، نىجاتلىق، دانالىق ۋە بىلىمنىڭ بايلىقلىرى بولىدۇ؛
7مانا، ئۇلارنىڭ پالۋانلىرى سىرتتا تۇرۇپ نالە-پەرياد كۆتۈرىدۇ؛
8يوللار ئادەمسىز قالدى؛
9زېمىن ماتەم تۇتىدۇ، زەئىپلىشىدۇ؛
10مانا ھازىر ئورنۇمدىن تۇرىمەن،
11ــ سىلەرنىڭ بويۇڭلاردا قۇرۇق ئوت-چۆپلا بار،
12ئەللەر بولسا ھاك كۆيدۈرۈلگەندەك كۆيدۈرىلىدۇ؛
13ــ ئى يىراقتىكىلەر، مېنىڭ قىلغانلىرىمنى ئاڭلاڭلار؛
14زىئوندىكى گۇناھكارلار قورقىدۇ؛
15ــ «ھەققانىيلىق يولىدا ماڭىدىغان،
16ئۇ يۇقىرىنى ماكان قىلىدۇ؛
17ــ «كۆزلىرىڭ پادىشاھنى گۈزەللىكىدە كۆرىدۇ؛
18كۆڭلۈڭ ۋەھىمە توغرىسىدا چوڭقۇر ئويغا پاتىدۇ؛
19قايتىدىن ئەشەددىي خەلقنى كۆرمەيسەن،
20ئىبادەت ھېيتلىرىمىز ئۆتكۈزۈلىدىغان شەھەر زىئونغا قارا؛
21شۇ يەردە پەرۋەردىگارنىڭ شان-شەرىپى بىزگە كۆرۈنىدۇ،
22چۈنكى پەرۋەردىگار بىزنىڭ نىجاتكار-ھاكىمىمىز،
23سېنىڭ تانا-ئارغامچىلىرىڭ بوشىغان بولسىمۇ،