1مەن ئۆز سۆيگەن يارىمغا،
2ئۇ ھەممە يېرىنى كولاپ تاشلارنى ئېلىپ تاشلىدى،
3قېنى، ئى يېرۇسالېمدىكىلەر ۋە يەھۇدانىڭ ئادەملىرى،
4مېنىڭ ئۈزۈمزارىمدا قىلغۇدەك يەنە نېمە ئىشىم قالدى؟
5ئەمدى ھازىر ئۆز ئۈزۈمزارىمنى نېمە قىلىدىغىنىمنى سىلەرگە ئېيتىپ بېرەي: ــ
6مەن ئۇنى چۆللۈككە ئايلاندۇرىمەن؛
7چۈنكى ساماۋى قوشۇنلارنىڭ سەردارى بولغان پەرۋەردىگارنىڭ ئۈزۈمزارى ــ ئىسرائىل جەمەتى،
8خەقلەرگە ھېچ ئورۇن قالدۇرماي ئۆينى-ئۆيگە، ئېتىزنى-ئېتىزغا ئۇلىغانلارغا ۋاي!
9ساماۋى قوشۇنلارنىڭ سەردارى بولغان پەرۋەردىگار مېنىڭ قۇلىقىمغا مۇنداق دېدى: ــ
10بەرھەق، قىرىق مولۇق ئۈزۈمزار پەقەت ئالتە كۈپ شاراب بېرىدۇ،
11مەي ئىچىشكە ئالدىراپ تاڭ ئاتقاندا ئورنىدىن تۇرغانلارغا،
12ئۇلارنىڭ زىياپەتلىرىدە چىلتار ۋە لىرا، تەمبۇر ۋە نەي، شارابمۇ بار؛
13شۇ سەۋەبتىن ئۆز خەلقىم بىلىمدىن خەۋەرسىز بولغانلىقى تۈپەيلىدىن سۈرگۈن بولۇپ كېتىدۇ؛
14شۇڭا تەھتىسارا نەپسىنى يوغىنىتىپ،
15پۇقرالار ئېگىلدۈرۈلىدۇ،
16بىراق ساماۋى قوشۇنلارنىڭ سەردارى بولغان پەرۋەردىگار ئادالەت يۈرگۈزگىنىدە ئۈستۈن دەپ مەدھىيىلىنىدۇ،
17شۇ چاغدا قوزىلار ئۆز يايلاقلىرىدا تۇرغاندەك ئوتلايدۇ،
18قەبىھلىكنى ئالدامچىلىقنىڭ يىپلىرى بىلەن،
19يەنى: «خۇدا* ئالدىرىسۇن!
20ياماننى ياخشى، ياخشىنى يامان دېگۈچىلەرگە،
21ئۆزلىرىنى دانا دەپ چاغلىغانلارغا،
22شاراب ئىچىشكە باتۇر بولغانلارغا،
23يەنى پارا ئۈچۈن رەزىللەرنى ئاقلاپ،
24شۇڭا، ئوت يالقۇنلىرى سامانلارنى يۇتۇۋەتكەندەك،
25شۇڭا پەرۋەردىگارنىڭ غەزىپى ئۆز خەلقىگە قاراپ قاينايدۇ،
26ئۇ يىراقتىكى ئەللەرنى چاقىرىپ تۇغنى كۆتۈرىدۇ،
27ئۇلاردىن ھېچبىرى چارچاپ كەتمەيدۇ،
28ئۇلارنىڭ ئوقلىرى ئىتتىك،
29ئۇلارنىڭ ھۆركىرەشلىرى شىرنىڭكىدەك بولىدۇ،