1بىراق، ھەسرەت-نادامەتكە قالغانلارغا زۇلمەت بولۇۋەرمەيدۇ؛
2قاراڭغۇلۇقتا مېڭىپ يۈرگەن كىشىلەر زور بىر نۇرنى كۆردى؛
3ــ سەن ئەلنى ئاۋۇتتۇڭ،
4چۈنكى مىدىياننىڭ ئۈستىدىن غەلىبە قىلغان* كۈنگە ئوخشاش،
5چۈنكى لەشكەرلەرنىڭ* ئۇرۇشتا كىيگەن ھەربىر ئۆتۈكلىرى،
6چۈنكى بىز ئۈچۈن بىر بالا تۇغۇلدى؛
7ئۇ داۋۇتنىڭ تەختىگە ئولتۇرغاندا ۋە پادىشاھلىقىغا ھۆكۈمرانلىق قىلغاندا،
8رەب ياقۇپ جەمەتىگە بىر سۆز ئەۋەتتى،
9بارلىق خەلق، يەنى ئەفرائىم ۋە سامارىيەدىكىلەر شۇ سۆزنىڭ* توغرىلىقىنى بىلگەن بولسىمۇ،: ــ
10ــ «خىشلار چۈشۈپ كەتتى،
11شۇڭا پەرۋەردىگار رەزىننىڭ كۈشەندىلىرىنى ئىسرائىلغا* قارشى كۈچلەندۈردى،
12شەرقتىن سۇرىيەلىكلەر، غەرەبتە فىلىستىيلەر،
13بىراق خەلق ئۆزلىرىنى ئۇرغۇچىنىڭ يېنىغا تېخى يېنىپ كەلمىدى،
14شۇڭا پەرۋەردىگار بىر كۈن ئىچىدە ئىسرائىلنىڭ بېشى ۋە قۇيرۇقىنى،
15مويسىپىت ۋە مۆھتەرەملەر بولسا باشتۇر؛
16چۈنكى مۇشۇ خەلقنىڭ يېتەكچىلىرى ئۇلارنى ئازدۇرىدۇ،
17شۇڭا رەب ئۇلارنىڭ يىگىتلىرىدىن خۇرسەنلىك تاپمايدۇ،
18چۈنكى رەزىللىك ئوتتەك كۆيىدۇ،
19ساماۋى قوشۇنلارنىڭ سەردارى بولغان پەرۋەردىگارنىڭ دەرغەزىپى بىلەن زېمىن كۆيدۈرۈپ تاشلىنىدۇ،
20بىرسى ئوڭ تەرەپتە گۆش كېسىپ يەپ، تويمايدۇ،