1Эй Исроил халқи, Эгамизнинг сўзларига қулоқ солинг. У Мисрдан олиб чиққан бутун халқингизга шундай деб айтмоқда:
2“Ер юзидаги барча халқлар орасидан Ёлғиз сизларни танлаб олган эдим. Шу сабабдан ҳам гуноҳларингизга тоқат қила олмайман, Қилган ҳамма гуноҳларингиз учун сизларни жазолайман.”
3Икки киши келишиб олгандан кейингина бирга йўлга тушади.
4Шер қурбонини кўзлаб қўйсагина, ўрмонда ўкиради, Шервачча ўлжасини ушласагина, уясида ириллайди.
5Тузоққа емиш қўйилсагина, қуш сиртмоққа тушади, Тузоққа ҳеч нарса илинмаса, сиртмоқ тортилмайди.
6Хўш, шаҳарда бурғу чалинса, ким саросимага тушмайди?! Эгамизнинг иродасисиз ҳеч бир кулфат шаҳарга келмайди.
7Дарҳақиқат, Эгамиз Раббий Ўз сирини пайғамбарларига аён қилади, Сирини ўша хизматкорларига аён қилмай туриб, У ҳеч нарса қилмайди.
8Ана, шер ўкирди! Ким қўрқмайди?! Ана, Эгамиз Раббий гапирди! Ким башорат қилмайди?!
9Ашдод қалъаларида эълон қилинг, Миср қалъаларида шундай деб жар солинг: “Самария атрофидаги қирларда тўпланинг, У ердаги авжга чиққан ғалаённи бир кўринг, Зўравонликнинг гувоҳи бўлинг.”
10Эгамиз шундай демоқда: “Самарияликлар қалъаларини ҳаром бойликка тўлдирдилар, Тўғрилик нималигини улар билмайдилар.”
12Эгамиз шундай демоқда: “Арслоннинг оғзидан қўзичоқни тортиб олмоқчи бўлган чўпон, қўзичоқнинг икки туёғини ёки қулоғининг бир парчасини тортиб олади, холос. Шу сингари, Самарияда истиқомат қилувчи Исроил халқидан айримларигина омон қолади, улар бор–йўғи курсисининг бир парчасига, тўшагининг бир қисмигагина эга бўлади.”
13Парвардигори Олам — Эгамиз Раббий демоқда: “Гапимни эшитинг! Ёқуб хонадонига қарши гувоҳлик беринг!
14Мен Исроил халқини қилган гуноҳи учун жазолайман, Ўша куни Байтил қурбонгоҳларини вайрон қиламан. Қурбонгоҳнинг шохлари кесилиб, ерга тушиб ётади.
15Мен қишки ва ёзги саройларни бузиб ташлайман, Фил суяги билан безатилган кошоналарни вайрон қиламан, Барча ҳашаматли уйларни йўқ қиламан.” Эгамизнинг каломи шудир.