Воиз 12:1-14 UZV2013 - Bible AI

¹Ёшлигингда, қайғули кунлар келишидан олдин Яратганни ёдда тут, шундай йиллар келадики, сен: “Бу вақт менга ҳеч қандай роҳат келтирмайди”, — дейсан.

²Ҳаётингнинг ўша йилларида:
Ёмғирли булутлар ўтиб кетмас.

²Қуёш, ёруғлик, ой ва юлдузлар қораяр,

³Сени ҳимоя қилган қўлларинг қариликдан қалтирар, Кучли оёқларинг заифлашар, Тишларинг камлигидан чайнай олмассан, Кўзларинг яхши кўрмайдиган бўлиб қолар.

⁴Қулоқларинг ҳам кўчада буғдой янчилаётганинию Ашулачилар овозини эшитолмайдиган даражада кар бўлиб қолар. Қушларнинг овози эса сени уйғотиб юборар.

⁵Баландликлардан қўрқадиган бўлиб қоларсан, Эҳтиётлик билан қадам ташларсан. Сочларинг гулга кирган бодом дарахтидай оппоқ бўлиб қолар, Туриб юришга қийналарсан, Белингнинг қуввати кетиб судралиб юрарсан. Ҳар бир инсон дунёдан ўтгандай, сен ҳам вафот этарсан, Азадорлар кўчаларни тўлдирарлар.

⁶Кумуш занжир узилар, Ҳаётнинг тилла чироғи тушиб кетиб, бузилар. Булоқ бошидаги сув кўзаси синиб кетар, Қудуқнинг арқони узилиб кетар.

⁷Сенинг ўткинчи тананг Ернинг тупроғига қайтар, Худо берган руҳинг [1] ҳам Унинг Ўзига қайтар.

⁸“Беҳуда! [2] Беҳуда! — дейди Воиз [3]. — Ҳаммаси беҳудадир!”

⁹Воиз доно одам эди. У ўз билганларини одамларга ўргатди, сабр–тоқат билан ҳикматларни ўрганиб, уларни тўғрилаб ёзди.

¹⁰Воиз маъқул келадиган сўзлар топишга ҳаракат қилиб, ҳақиқат сўзларини очиқ ёзди.

¹¹Доноларнинг ҳикматлари ўткир таёққа ўхшайди, ҳикматли сўзлар маҳкам қоқилган михларга ўхшайди. Буларнинг ҳаммасини барчамизнинг Чўпонимиз берган.

¹²Булардан бошқа насиҳатларга эҳтиёткорлик билан қарагин, болам [4].
Кўп ўқиш одамни чарчатади.

¹²Кўп китоб ёзишнинг охири йўқ,

¹³Ҳамма нарса айтилди, мана энди хулоса: Худодан қўрқ, Унинг амрларини бажар, чунки бу ҳамманинг бурчидир.

¹⁴Ҳар бир ишни, ҳатто яширин қилинган ишларни ҳам, яхши ёки ёмон бўлишидан қатъий назар, Худо ҳукм қилади.