Галатияликларга 5:1-26 UZV2013 - Bible AI

¹Бизга эркинлик бериш учун Масиҳ бизни озод қилди. Энди шу эркинликни маҳкам тутинглар, қайтадан қуллик бўйинтуруғини тақманглар.

²Мана, мен, Павлус, сизларга айтяпман: агар сизлар суннат қилинсангиз, Масиҳ сизларга ҳеч қандай фойда келтирмайди.

³Суннат қилинадиган ҳар бир одамга яна таъкидлаб айтаман: у бутун қонунни бажаришга мажбурдир.

⁴Сизлар, қонунни бажариш билан ўзимизни оқлаймиз, деб Масиҳдан ажралдингизлар ва ўзингизни Худонинг иноятидан маҳрум қилдингизлар.

⁵Бизлар эса Руҳга таяниб, Худо бизни имонимиз туфайли солиҳ, деб эълон қилишини интизорлик билан кутяпмиз.

⁶Исо Масиҳга тегишли бўлганлар орасида суннат қилинган, қилинмаганликнинг ҳеч аҳамияти йўқ. Фақатгина меҳр–муҳаббат орқали ифодаланган имонимиз муҳимдир.

⁷Сизлар имон йўлида олға қадам босаётган эдингиз. Хўш, ҳақиқатга қулоқ солишингизга ким халақит берди?

⁸Албатта Худо эмас! Унинг Ўзи сизларни даъват қилган–ку!

⁹Эсингизда бўлсин, озгина хамиртуруш бутун хамирни ачитади!

¹⁰Ишонаманки, сизлар бу хусусда бошқача фикр қилмайсизлар. Бу ишончни Раббимиз Исонинг ўзи менга берди. Аммо сизларнинг фикрингизни чалғитаётган, ким бўлишидан қатъий назар, жазосини олади.

¹¹Биродарлар, борди–ю, мен ҳамон суннатни тарғиб этаётган бўлганимда эди, қувғинларга дучор бўлмаган бўлардим. Бундай ҳолда Исо Масиҳнинг хочдаги қурбонлиги ҳақидаги тарғиботим ҳеч кимнинг жаҳлини чиқармасди.

¹²Қанийди, сизларни чалғитаётганларнинг ўзлари биратўла бичилса!

¹³Эй биродарлар, сизлар озод ҳаёт кечиришга даъват қилингансизлар. Лекин бу ўзингизнинг худбин истакларингизга эрк бериш дегани эмас, аксинча бир–бирингизга муҳаббат билан хизмат қилинглар, деганидир.

¹⁴Ахир, қонун: “Ўзгани ўзингизни севгандай севинг”, деган гапда мужассам.

¹⁵Эҳтиёт бўлинглар! Ҳадеб тишлашиб, ғажишаверманглар, бўлмаса охири бир–бирингизни еб битирасиз!

¹⁶Яна шуни айтайин: Руҳ етакчилигида ҳаёт кечиринг, шунда худбин истакларингизни қондирмайсиз.

¹⁷Ахир, ўшандай инсоний истаклар Руҳга қарши, Руҳнинг истаклари эса инсоний худбин истакларга қаршидир. Буларнинг иккаласи бир–бирига қарши, шунинг учун сизлар хоҳлаганингизни қила олмайсизлар.

¹⁸Аммо Руҳ сизни бошқарса, сиз қонуннинг амри остида эмассиз.

¹⁹Худбин истакларга эрк бериш қуйидагиларни келтириб чиқариши ҳаммага аён: фаҳш–зино, ҳаром–ҳаришлик, ахлоқий бузуқлик,

²⁰бутпарастлик, фолбинлигу иссиқ–совуқ қилишлар, душманлик, жанжалкашлик, рашк, жаҳлдорлик, ғаламислик, низолару ҳар хил гуруҳларга бўлиниш,

²¹бахиллик, ичкиликбозлик, айш–ишратга берилиш ва шуларга ўхшаш ишлар. Сизларни олдин огоҳлантиргандим, яна огоҳлантиряпман: бундай ишларни қилувчилар Худо Шоҳлигидан баҳраманд бўлмайди.

²²Руҳнинг самараси эса қуйидагилардир: муҳаббат, севинч, хотиржамлик, сабр–тоқат, меҳрибонлик, эзгулик, ишонч,

²³мулойимлик ва ўзини тута билиш. Бу хислатларга қарши бирор қонун йўқ.

²⁴Исо Масиҳга тегишли бўлганлар ўзларининг худбин истакларини ва эҳтиросларини хочга михлаб қўйганлар.

²⁵Руҳ ҳаётимиз манбаи экан, энди Руҳнинг етакчилиги остида ҳаёт кечиришимиз лозим.

²⁶Шуҳратпараст бўлмайлик, бир–биримизни гижгижламайлик, бахиллик қилмайлик.