Еремиё 13:1-27 UZV2013 - Bible AI

¹Эгамиз менга шундай деди: “Бор, ўзинг учун зиғир қийиқча сотиб ол. Уни белингга боғла, аммо сувга теккизма.”

²Эгамизнинг амрига биноан мен қийиқча сотиб олиб, белимга боғлаб олдим.

³Кейин Эгамиз менга шу сўзини аён қилди:

⁴“Сотиб олган белингдаги қийиқчани қўлингга олгину Поро анҳорининг бўйига туш. Қийқчани қоянинг ёриқ жойига яшириб қўй.”

⁵Мен Эгамиз буюрганидек қилдим. Қийиқчани Поро анҳорининг бўйига яшириб қўйдим.

⁶Орадан анча кун ўтгандан сўнг, Эгамиз менга шундай деди: “Қани, Поро анҳорининг бўйига бор, Менинг амримга биноан у ерда яшириб қўйган қийиқчани олиб кел.”

⁷Шунда мен бориб, қийиқчани ўзим яшириб қўйган жойдан ковлаб олдим. Аммо қийиқча чириб кетган, ҳеч нарсага ярамайдиган бўлиб қолган эди.

⁸Шунда Эгамиз менга Ўз сўзини аён қилди.

⁹Эгамиз шундай демоқда: “Мен Яҳудо халқининг мағрурлигини ва Қуддус аҳолисининг такаббурлигини қийиқча каби чиритаман.

¹⁰Бу фосиқ халқ сўзларимни эшитишдан бош тортди, ўжар юрагининг хоҳишини бажарди. Бегона худоларга эргашди, уларга хизмат қилиб, сажда этди. Улар ўша чириб кетган қийиқча каби, ҳеч нарсага ярамайдиган бўладилар.

¹¹Қийиқча одамнинг белига ёпишиб тургани каби, Мен жамики Исроил ва Яҳудо халқларини Ўзимга яқин тутар эдим: Улар Менинг халқим бўлишади, Менга шон–шуҳрат, олқишлар ва шараф келтиришади, деб шундай қилган эдим. Аммо улар қулоқ солмадилар.” Эгамизнинг каломи шудир.

¹²Исроил халқининг Худоси — Эгамиз менга шундай деди: “Еремиё, халққа айт: Шароб мешлари шароб билан тўлдирилиши керак. Борди–ю, улар сенга: “Шароб мешлари шароб билан тўлдирилиши кераклигини ўзимиз ҳам биламиз”, деб айтишса,

¹³сен уларга шундай деб жавоб бер: “Эгамиз демоқда: Мен бу юртдаги ҳамма одамларни маст қиламан. Довуд тахтида ўтирган шоҳдан тортиб, руҳонийлар, пайғамбарлар ва Қуддуснинг бутун аҳолисигача — ҳаммани маст қиламан.

¹⁴Мен уларни бир–бирларига, ота–оналарни болаларига қарши қилиб қўяман. Уларни аямай йўқ қилиб ташлайман, уларга ачинмайман, раҳм–шафқат қилмайман.” Эгамизнинг каломи шудир.

¹⁵Эшитинглар, қулоқ солинглар, Катта кетманглар, Зотан, Эгамиз гапирмоқда.

¹⁶Худо устингизга зулмат юбормасдан олдин, Қоронғи қирларда қоқилмасингиздан олдин, Эгангиз Худони улуғланг. Акс ҳолда сиз кутаётган ёруғликни У зулматга айлантиради, Уни тим қоронғи қилади.

¹⁷Агар сиз гапларимга қулоқ солмасангиз, Мағрурлигингиз учун қалбим пинҳон йиғлайди. Мен аччиқ–аччиқ кўз ёш тўкаман, Ахир, Эгамизнинг қўйлари Aсирликка олиб кетилади.

¹⁸Эгамиз менга деди: “Шоҳга ва она маликага шундай дегин: Тахтдан тушинглар, Ахир, чиройли тожингиз Бошингиздан тушиб кетди.

¹⁹Нагав чўлидаги шаҳарлар беркитилган, Дарвозаларни очадиган кимса йўқ. Яҳудо халқи асирликка олиб кетилди, Ҳа, бутун халқ сургун қилинди.”

²⁰Эй Қуддус, шимолдан келаётганларга бир қара! Қани сенинг чиройли қўйларинг? Қани сенга топширилган сурувинг?

²¹Сен иттифоқдошларингга ўзинг устозлик қилган эдинг, Эгамиз ўшаларни бошингга чиқарганда, нима дер экансан? Шунда сен тўлғоқ тутган аёлдай бўлиб қоласан–ку! Дард азобида қолиб кетасан–ку!

²²“Нега булар бошимга тушди?” дерсан. Сен кўп гуноҳ қилдинг, Этагинг кўтарилди, хўрландинг.

²³Ҳабашистонлик терисининг рангини ўзгартира оладими?! Қоплон терисидаги холларини йўқота оладими?! Шу сингари сизлар ҳам яхшилик қила олмайсизлар, Ёмонлик қилишга одатланиб қолгансизлар!

²⁴Гармсел сомонни тўзғитгандай, Эгамиз ҳам сизларни сочиб ташлайди.

²⁵Бу сизларнинг қисматингиздир, Бошингизга ёғиладиган кулфатингиздир. Сизлар Эгамизни унутдингизлар, Сохта худоларга инондингизлар.

²⁶Худо кўйлагингиз этагини баланд кўтаради, Шармандангизни чиқаради.

²⁷У кўрди далаларда, қирларда Қилган жирканч ишларингизни, Зино ва шаҳвоний қийқириқларингизни. Кўрди уятсизларча қилган фоҳишабозлигингизни. Эй Қуддус, ҳолингга вой! Қачонгача булғаниб юрасан?!