Еремиё 4:1-31 UZV2013 - Bible AI

¹Эгамиз шундай демоқда: “Эй Исроил, қани энди қайтсанг, Қани энди, Менга қайтиб келсанг! Ҳузуримдан жирканч бутларингни улоқтириб ташласанг, Қани энди, Менинг йўлимдан озмай юрсанг.

²Қани энди, ҳақиқат, адолат ва тўғрилик ила “Эгамиз шоҳид!” дея қасам ичсанг. Шунда халқлар Мен орқали барака топади, Улар Мен билан фахрланади.”

³Эгамиз Яҳудо халқига ва Қуддус аҳолисига шундай деб айтмоқда:

³ “Ерингизни шудгор қилинг, Тиканлар орасига уруғ сепманг.

⁴Эй Яҳудо халқи ва Қуддус аҳолиси, Ўзингизни Мен, Эгангизга, бағишланг, Юрагингизни суннат қилинг. Акс ҳолда, ёвуз қилмишингиз учун Ғазабимни устингизга оловдай ёғдираман, Оловни ҳеч ким ўчира олмайди.

⁵Яҳудода эълон қилинг, Қуддусда жар солинг.

⁵ Бутун юрт бўйлаб бурғу чалинсин, Баланд овозда ҳайқиринг: “Тўпланинглар! Мустаҳкам шаҳарларга қочайлик!”

⁶Қуддусга қочиб келиш учун ишора беринг, Имилламай, тезроқ қочинг! Мен шимолдан кулфат келтирмоқдаман, Даҳшатли ҳалокат олиб келмоқдаман.

⁷Ана, халқларни ҳалок этувчи йўлга тушди, У шер каби чакалакзордан чиқди. Юртингизни хароб қилгани уясини тарк этди. Эвоҳ, энди шаҳарларингиз вайрон бўлади, Ҳаммаси ҳувиллаб қолади.

⁸Марсия айтиб, фарёд қилинглар, Қанорга ўраниб олинглар. Ахир, Эгамизнинг алангали ғазаби Бизни четлаб ўтмади.

⁹Эгамиз шундай демоқда: “Ўша куни шоҳ билан аъёнларнинг юраги орқага тортиб кетади. Руҳонийлар билан пайғамбарлар даҳшатга тушади.”

¹⁰Шунда мен дедим: “Ё, Эгам Раббий, Сен Қуддус аҳолисини ёмон лақиллатдинг! Қилич уларнинг бўғзида турган бир пайтда, Сен уларга тинчлик ваъда қилдинг.”

¹¹Ўша пайт келганда Эгамиз Қуддус аҳолисига шундай деб айтади: “Саҳродаги яланг қирлардан чиққан гармсел халқим томон эсмоқда. У донни хашакдан тозалайдиган майин шабада эмас,

¹²балки Мен юборган кучли бир гармселдир. Мен сизларга қарши Ўз ҳукмимни эълон қилмоқдаман.”

¹³Қаранг! Душман булутдай кўтарилмоқда. Уларнинг жанг аравалари қуюн кабидир, Отлари бургутдан ҳам чаққондир. Эвоҳ, шўримиз қурисин! Хонавайрон бўлдик!

¹⁴“Эй Қуддус, нажот топишинг учун юрагингни покла. Қачонгача юрагингда ёвуз ният сақлайсан?!

¹⁵Ана, Дан шаҳридан хабарчининг овози эшитилмоқда, Эфрайим қирларидан бир шум хабар келмоқда.

¹⁶Халқларга буни айтинглар, Қуддусда шундай эълон қилинглар: “Олис юртдан босқинчилар келмоқда, Улар Яҳудо шаҳарларига қарши ҳайқирмоқда.

¹⁷Босқинчилар дала қўриқчиларига ўхшаб, Қуддусни қуршаб олишади. Зотан Қуддус аҳли Менга қарши бош кўтарди”, демоқда Эгамиз.

¹⁸Тутган йўлингиздан, қилган қилмишингиздан Бу кулфат бошингизга келди–ку! Жазоингиз шудир. Оҳ, нақадар аччиқ бўлмаса бу кулфат! Нақадар юракни эзади–я!”

¹⁹Вой жоним, адойи тамом бўлдим! Вой юрагим! Қинидан чиққудай бўляпти! Сукут сақлаб тура олмайман, Эшитяпман бурғу садоларини, Эшитяпман урушга даъватларни.

²⁰Кулфат кетидан кулфат келди, Бутун юрт хонавайрон бўлди. Бир зумда чодирларим бузилиб кетди, Чодиримнинг пардалари йўқ бўлди.

²¹Қачонгача ёв байроғи кўзим олдида ҳилпираб тураверади?! Қачонгача бурғу овози қулоғимга чалинаверади?!

²²Эгамиз шундай жавоб берди: “Ахир, Менинг халқим бефаросат, Улар Мени танишмайди. Улар нодон, ақлсиз фарзандлардир. Ёмонлик қилишга уста, Яхшилик қилиш эса қўлларидан келмайди.”

²³Мен ерга қарадим, ер айқаш–уйқаш эди, Кўзимни осмонга тикдим, осмонда нур кўринмасди.

²⁴Тоғларга қарадим, тоғлар силкинаётган эди, Ҳамма қирлар ларзага келган эди.

²⁵Қарадим, аммо инсон зоти кўринмади, Ҳатто кўкдаги қушлар ҳам учиб кетган эди.

²⁶Қарадим, ҳосилдор ерлар чўлга айланган эди, Ҳамма шаҳарлар вайрон бўлган эди. Бунга сабаб Эгамизнинг қаттиқ қаҳри эди.

²⁷Зеро, Эгамиз шундай деган эди:

²⁷ “Бутун юрт вайрон бўлади, Лекин юртни бутунлай йўқ қилиб юбормайман.

²⁸Бутун дунё аза тутади, Осмон ҳам қоп–қора бўлиб кетади. Буни Мен айтдим, шахтимдан қайтмайман. Қарор қилдим, қароримни ўзгартирмайман.”

²⁹Отлиқ ва камончилар ҳайқириғидан Ҳар бир шаҳар аҳолиси қочиб қолади. Улар чакалакзорлар оралаб югуришади, Қояларга чиқиб, ораларига яшириниб олишади. Ҳамма шаҳарлар ҳувиллаб қолади, У ерларда яшайдиган одам бўлмайди.

³⁰Сен эса, эй харобазорга айланган шаҳар, Нега устингга қирмизи либос кийиб олдинг, Oлтин тақинчоқлар билан безандинг? Нега кўзларингни бўяб олдинг? Бекорга безаниб олибсан! Ўйнашларинг сендан нафратланади, Жонингга қасд қилмоқчи улар.

³¹Ана, кимдир тўлғоқ тутган аёлдай бақирмоқда, Кимдир илк бор туғаётган аёлдай инграмоқда. Қиз Қуддус энтикиб қичқирмоқда, Қўлларини чўзиб шундай демоқда: “Шўрим қурисин! Қотилларим олдида мадорим қолмади.”