Еремиё 8:1-22 UZV2013 - Bible AI

¹Эгамиз шундай демоқда: “Ўша вақтда Яҳудо шоҳларининг суяклари, аъёнларнинг, руҳонийларнинг, пайғамбарларнинг ва Қуддус аҳолисининг суяклари қабрлардан олиб чиқилади.

²Уларнинг суяклари қуёш, ой ва осмон юлдузлари олдида сочиб ташланади. Зотан бу одамлар осмон жисмларини севар эдилар, ўшаларга хизмат қилар эдилар, уларга эргашиб, маслаҳат солар эдилар, ўшаларга сажда этар эдилар. Уларнинг суякларини ҳеч ким йиғиб кўммайди, гўнгдай ер устида ётаверади.

³Бу ёвуз наслнинг омон қолганларини Мен турли жойларга сургун қиламан. Ўшанда улар яшашдан кўра ўлимни афзал кўрадиган бўладилар.” Сарвари Оламнинг каломи шудир.

⁴Уларга бориб айт: Эгамиз шундай деб айтмоқда:
Йиқилган одам турмайдими?! Йўлдан адашган ортига қайтмайдими?!

⁵Нима учун бу халқ Мен кўрсатган йўлдан озди? Нима учун Қуддус аҳли тўғри йўлга қайтмаяпти? Улар ёлғонга қаттиқ ёпишиб олдилар, Ҳузуримга қайтишдан бош тортдилар.

⁶Мен уларнинг гапларига яхшилаб қулоқ солдим, Биронтаси тўғри гап айтмайди. Ҳеч бири қилмишидан пушаймон бўлмайди, “Нималар қилиб қўйдим?” демайди. Улар жангга чопган отга ўхшайдилар Ўз йўлларидан қайтмайдилар.

⁷Ҳаттоки осмондаги лайлаклар Қайтиб келиш вақтини билади. Каптар, қалдирғочу турналар Мавсумда кўчиш вақтига амал қилади. Менинг халқим эса ўз Эгасининг Қонун–қоидаларини билмайди.

⁸Сизлар: “Биз дономиз” деб айтасиз, “Бизда Эгамизнинг қонунлари бор”, деб мақтанасиз. Аслида тафсирчилар қаллоблик қилиб, Қонунимни ўзгартирдилар.

⁹Бундай донолар шарманда бўлади, Саросимага тушиб, тузоққа илинади. Эгамизнинг сўзини рад этганларни Доно, деб бўладими?!

¹⁰Шунинг учун уларнинг хотинларини бошқаларга бераман, Далаларини босқинчиларга топшираман. Зотан уларнинг кичигидан тортиб каттасигача Нафсини тиёлмай ҳаром йўл билан пул топишади. Пайғамбаридан тортиб руҳонийсигача — Ҳаммаси товламачилик қилишади.

¹¹Халқимнинг яраларини юзаки даволашади. Аҳвол оғир бир пайтда “ҳаммаси яхши”, деб айтишади.

¹²Жирканч ишлари учун улар уяладиларми? Йўқ, улар уялмайдилар! Қизариш деган нарсани билмайдилар. Шунинг учун бошқалардай ҳалок бўладилар, Уларни жазолаб, хонавайрон қиламан”, деб айтмоқда Эгамиз.

¹³“Мен уларнинг ҳосилини тортиб оламан. Токларида узум қолмайди, Анжир дарахтлари мева тугмайди, Барглари тўкилиб хазон бўлади. Уларга нима берган бўлсам, Ҳаммасидан жудо бўлишади.” Эгамизнинг каломи шудир.

¹⁴Яҳудо одамлари бир–бирига айтишади: “Бу ерда нима қилиб ўтирибмиз ахир? Қани бўлинглар, йиғилишиб, Мустаҳкам шаҳарларга қочиб борайлик, Ўша ерда жон таслим қилайлик. Эвоҳ, Эгамизга қарши гуноҳ қилдик! Эгамиз Худо бизни ўлимга маҳкум этди, Заҳарли сувдан бизга ичирди.

¹⁵Биз тинчликни изладик, Аммо яхшилик келмади. Шифо топмоқчи эдик, Аммо ваҳимага дучор бўлдик.

¹⁶Ана, душман Дан шаҳрига етиб келди, У ердан отларининг пишқиргани эшитилмоқда. Айғирларнинг кишнагани Бутун юртни титратмоқда. Душман юртимизни яксон қилмоқчи, Шаҳарларни вайрон этиб, одамларни ўлдирмоқчи.”

¹⁷Эгамиз шундай демоқда: “Мен орангизга илонларни юборяпман, Бу заҳарли илонлар сизларни чақади, Бу илонларни ўйнатиб бўлмайди.”

¹⁸Қайғуларимга тасалли топа олмаяпман, Юрак–бағрим эзилиб кетди.

¹⁹Халқим фарёд этмоқда, Юрт бўйлаб дод–войлари эшитилмоқда: “Наҳотки Эгамиз Қуддусни тарк этган бўлса?! “Наҳотки Шоҳимиз Сионда бўлмаса?!” “Улар бутлари билан қаҳримни келтирдилар–ку! Яроқсиз бегона тасвирлари билан Мени ғазаблантирдилар–ку!”

¹⁹ Эгамиз шундай жавоб берди:

²⁰Халқ эса шундай деб нолимоқда:

²⁰ “Ўрим вақти ўтди, Ёз ҳам тугади, Биз эса ҳануз қутқарилмадик!”

²¹Халқим тортган азоблардан эзилиб кетдим, Қайғуриб, ваҳимага тушдим.

²²Нима, Гиладда малҳам йўқмиди?! Табиб йўқмиди?! Ундай бўлса, нега халқим шифо топмаяпти?