1Ғорда бўлган пайтда [1] Довуднинг айтган қасидаси. Ибодат. [1] Эй Эгам, Сенга қаттиқ фарёд қиламан, Эй Эгам, Сенга қаттиқ ёлвораман.
2Дардларимни Сенга тўкиб соламан, Қайғуларимни Сенинг олдингда айтаман.
3Руҳим сўлғин бўлганда, Йўлларимни Сен биласан.
3 Мен юрадиган сўқмоқларда Ғанимларим менга тузоқ қўйишган.
4Ўнг томонимга қараб кўр: Менга эътибор берадиган бирон кимса йўқ. Ҳеч қаерга қочиб кета олмайман, Мен учун ҳеч ким қайғурмас.
5Сенга ёлвориб айтаман, эй Эгам: “Сен менинг паноҳимсан, Бу дунёдаги хавфсизлигим Сенсан.”
6Фарёдимга қулоқ солгин, Ахир, оёқ ости бўлиб кетдим–ку.
6 Мени таъқиб қилувчилардан қутқар, Улар мендан ғоят кучлидирлар.
7Мени тутқунликдан чиқариб олгин, Токи Сенга шукрона айтай. Менга эзгулик қилганинг учун Солиҳлар атрофимни ўраб олади.