Забур 27:1-9 UZV2013 - Bible AI

¹Довуд саноси. [1] Сенга илтижо қиламан, эй Эгам, Мени эшитмай қолмагин, эй суянган Қоям. Агар менга гапирмай сукут сақласанг, Қабрга тушган одам каби бўлиб қоламан.

²Эшитгин, Сенга илтижо қиламан. Муқаддас масканингга [1] қўлларимни чўзиб, Фарёд қилиб, Сендан мадад сўрайман.

³Мени фосиқларнинг қаторига қўшмагин, Уларнинг қилмишлари ёмонликдир, Қўшниларига тилёғламалик қилади, Юракларида эса ёвуз ниятдир.

⁴Қилмишига яраша уларни жазолагин, Ифлосликларига яраша жазо бергин. Қабиҳ ишларига яраша жазолагин, Хизматига яраша уларга қайтаргин.

⁵Эй Эгам, улар ишларингни қадрламас, Сенинг ижодингга эътибор қилмас, Сен уларни йиқитасан, Улар қайтиб тикланолмас.

⁶Олқишлар бўлсин Эгамизга, Илтижоларимни У эшитди.

⁷Эгам — менинг қудратим, қалқонимдир, Юракдан Унга умид боғлаганман. Эгам менга мадад берди, бахтиёрман. Қўшиғим ила Унга шукрона айтаман.

⁸Эгамиз Ўз халқининг қудратидир, Ўзи танлаган шоҳнинг нажот қўрғонидир.

⁹Халқингга нажот бер, эй Эгам, Ўз элатингга барака бергин. Уларнинг чўпони бўлгин, То абад уларга ғамхўрлик қилгин.