Забур 48:1-21 UZV2013 - Bible AI

¹Ижрочилар раҳбарига. Кўрах наслининг [1] саноси.

²Эшитинглар, эй халқлар, Қулоқ солинг, олам аҳли,

³Эй инсонлар, жамики одамзод, Бойлару фақирлар, қулоқ солингиз!

⁴Оғзимдан тўкилади доно сўзлар, Қалбимнинг мушоҳадаси ҳам идроклидир.

⁵Қулоғимни ҳикматга бураман, Маъносини лира билан англатаман.

⁶Нега қўрқишим керак қаро кунларда?! Нега қўрқишим керак таъқиб қилувчилар Қабиҳ ишлари билан мени ўраб олганларида?!

⁷Улар мол–мулкига ишонадилар, Беҳисоб бойликлари ила мақтанадилар.

⁸Ахир, ҳеч ким ҳаётини [2] пул тўлаб қутқара олмас, Ёки унинг учун Худога тўлов беролмас.

⁹Инсон ҳаёти учун тўлов ғоят қимматдир, Ҳеч қандай тўлов етарли бўлмас.

¹⁰Йўқса инсон то абад яшарди, Қабр юзини асло кўрмасди.

¹¹Донони қаранг, улар ҳам ўлади, Аҳмоқ, бемаъни бирдай ҳалок бўлади, Уларнинг бойлиги бошқага қолади.

¹²Юртларга ўзларининг номини берганда ҳам, Мозор то абад уйи бўлиб қолади, Маскани наслдан–наслга ўтаверади [3].

¹³Бойлигига қарамай инсон то абад қолмас, Ўладиган жонзотга ўхшайди улар.

¹⁴Ўзларига ишонганларнинг қисмати шудир, Уларнинг сўзини маъқуллаганларнинг тақдири шудир:

¹⁵Қўйлар каби ўликлар диёрига ҳайдаладилар, Ўлим уларнинг чўпони бўлади, Тонгда тўғри инсонлар уларнинг устидан ҳукмрон бўлади, Таналари чириб кетади, Ўликлар диёри [4] уларнинг қасри бўлади.

¹⁶Ўликлар диёри ҳукмидан Худо мени қутқаради, Шубҳасиз, У мени Ўз ёнига олади.

¹⁷Биронтаси бойиб кетганда, Уйининг ҳашамати ошиб кетганда, Ваҳимага тушма!

¹⁸Оламдан ўтганда, у ўзи билан ҳеч нарса олиб кетмайди, Бойлиги ҳам унинг ортидан қабрга эргашиб бормайди.

¹⁹Ҳаётлигида ўзини бахтиёр ҳисоблайди, Ошиб–тошиб яшагани учун Кўплар унга ҳамду сано айтади.

²⁰У ҳам ота–боболари ёнига кетади, Улар каби ёруғликни бошқа кўрмайди.

²¹Бойлиги бўла туриб ақлсиз бўлганлар Ўладиган жонзотга ўхшайдилар.