Забур 89:1-17 UZV2013 - Bible AI

¹Худо одами Мусонинг ибодати.

²Эй Раббий, насллар оша Сен паноҳимиз бўлган эдинг.

³Тоғлар ҳали пайдо бўлмасдан олдин, Еру оламни яратмасингдан олдин, Абадулабад Сен Худосан.

⁴Сен инсонни тупроққа қайтарасан [1], “Қайтинглар, эй бандалар тупроққа”, деб айтасан.

⁵Минг йил Сенинг назарингда бир кундайдир, Қисқа бир тун вақтидайдир.

⁶Сен одамларни супуриб ташлайсан, Улар гўё тушга ўхшайди. Улар тонгда унган янги майса кабидир. Тонгда майса янгидан ўсиб чиқса ҳам Оқшомда сўлиб, хазон бўлади.

⁷Сенинг ғазабингдан биз тугадик, Қаҳрингдан биз ваҳимага тушдик.

⁸Гуноҳларимизни Сен олдингга келтирдинг, Яширин гуноҳларимизни нурларинг ёритиб туради.

⁹Кунларимиз Сенинг ғазабинг остида ўтади, Йилларимиз бир оҳ каби тез ниҳоясига етади.

¹⁰Кунларимиз етмиш йил экан, Агар бардам бўлсак, саксон йил экан. Энг ажойиб йиллар заҳмат, жафо билан кечаркан, Умримиз тез ўтар, ўзимиз учиб кетармиз.

¹¹Сенинг ғазабинг қудратини ким била олар?! Қаҳринг, Ўзингга лойиқ қўрқув каби буюкдир.

¹²Умримиз кунларини санашни бизга ўргатгин, Токи биз доно қалбга эга бўлайлик.

¹³Кел, эй Эгам! Қачонгача кутамиз?! Ўз қулларингга шафқат қилгин!

¹⁴Саҳарда содиқ севгинг билан бизни қондиргин, Умримиз бўйи қўшиқ айтиб, хурсанд бўлайлик.

¹⁵Кулфатлар кўрдик кўп кунлар, Бизни маҳзун этгандинг қанча йиллар, Ўша кунлар эвазига бизни хурсанд қил.

¹⁶Биз, Ўз қулларингга қудратли ишларинг кўринсин, Бизнинг наслимиз улуғворлигингни кўрсин.

¹⁷Эй Раббимиз Худо, лутф–караминг бизга ёр бўлсин, Ишларимизга омад бергин, Ҳа, ишларимизга барака бергин!