Закариё 2:1-13 UZV2013 - Bible AI

¹Мен яна тепага қараб, қўлида таноби бор бир кишини кўрдим.

²Ундан: — Қуддусни ўлчашга, эни ва узунлиги қанча чиқаркан, шуни кўришга кетяпман, — деб жавоб берди.

²— Қаерга кетяпсиз? — деб сўрадим. У менга:

³Шундан кейин мен билан гаплашган фаришта кетаётган эди, яна бир фаришта унга пешвоз чиқиб,

⁴[4-5] шундай деди: — Одам ва мол–қўй кўплигидан Қуддус деворсиз бўлади. Унинг атрофида Мен Ўзим олов девордай бўламан. Ўзим шаҳар ичидаги улуғворлик бўламан.”

⁴— Югур, бориб ўша йигитга айт: “Эгамиз айтмоқда:

⁶“Қани, туринглар! Шимол юртидан қочинглар, — демоқда Эгамиз. — Мен сизларни ернинг тўрт тарафига сочиб ташлаган бўлсам ҳам туринглар, — айтмоқда Эгамиз.

⁷— Эй, гўзал Бобилда яшайдиганлар, Қуддусга қочинглар.”

⁸Эй Қуддус! “Менга шуҳрат келтирсин”, дея Сарвари Олам сизларни хароб қилган халқларга мени юборди. У шундай айтмоқда: “Сизларга текканлар худди Менинг кўз қорачиғимга теккандай бўлади.

⁹Қараб туринглар, Мен Ўзим уларга қарши чиқаман. Ўз қуллари уларни талон–тарож қиладилар.” Ҳа, ана ўшанда Сарвари Олам мени юборганлигини англаб етасиз.

¹⁰Эгамизнинг каломи шудир: “Қўшиқ куйлаб, хурсанд бўлгин, эй Қуддус халқи! Мен келиб сизларнинг орангизда яшайман.

¹¹Ўша куни кўп халқлар Менга қўшилиб, Менинг халқим бўладилар. Мен сизларнинг орангизда яшайман.” Ҳа, ана ўшанда Сарвари Олам мени юборганлигини англаб етасиз.

¹²Эгамиз муқаддас юртда Яҳудони ўз мулки қилиб олади, яна Қуддусни “Ўз шаҳрим”, деб айтади.

¹³Эй одамзод, Эгамиз олдида сукут сақла. Мана, У Ўз муқаддас масканида ўрнидан турди.