Ибтидо 49:1-33 UZV2013 - Bible AI

¹Ёқуб ўғилларини ҳузурига чорлаб деди: “Ёнимга келинглар, келгусида сизларга нима бўлишини айтай.

²Келинг, қулоқ солинг, эй, Ёқуб ўғиллари, Эшитинг отангиз Исроилнинг сўзларини.

³Рубен, сенсан менинг тўнғичим, Қувватимнинг илк меваси, ҳам қудратим, Шуҳрату қудратда юксаги сенсан.

⁴Лекин денгиз тўлқинидай бетизгинсан, Бундан кейин асло устун бўлмайсан. Отангнинг ётоғига сен кирдинг, Тўшагимга чиқиб, уни булғадинг [1].

⁵Шимўн билан Леви ҳамтовоқлардир, Жабр–жафо қуроли қиличларидир [2].

⁶Ҳеч қачон шерик бўлмасман уларнинг фитналарига, Асло қўшилмасман уларнинг йиғинларига. Улар ғазаб ила ўлдирдилар инсонларни, Роҳатланиш учун майиб қилдилар ҳўкизларни.

⁷Лаънат бўлсин уларнинг раҳмсиз ғазабига, Лаънат бўлсин уларнинг беаёв зулмларига! Тарқатиб юбораман уларни ҳар томонга, Ёқубнинг юртида — Исроилнинг юртида.

⁸Эй, Яҳудо [3], сени мадҳ этар биродарларинг, Ғанимларинг гарданида бўлар қўлларинг. Сенга таъзим қилишар отангнинг ўғиллари.

⁹Яҳудо шернинг боласига ўхшар, Ўғлим, овдан қайтиб келдинг сен, Шердек чўкиб, чўзилиб ётарсан. Сени уйғотмоққа ким журъат этар?!

¹⁰Яҳудонинг қўлидан кетмас салтанат ҳассаси, Унинг наслида қолар салтанат тамғаси, Халқлар унга ўлпон келтирарлар [4], Унга итоат этиб таъзим қиларлар.

¹¹Эшагини у доим боғлайди токка, Хўтикчани — ток новдасига. Шаробда ювади кийимларини Аъло шаробда — кўйлакларини [5].

¹²Шаробдан ҳам қора кўзлари, Сутдан ҳам оппоқ тишлари [6].

¹³Забулун ўрнашади денгиз бўйида, Кемаларга у бандаргоҳ бўлажак. Унинг чегараси Сидонгача [7] боражак.

¹⁴Иссахор қўрада [8] ўрнашиб ётган, Кучли эшакка ўхшар.

¹⁵Кўрсаки, ўрнашган ери нақадар яхши, Жуда ёқимли экан бу жойлар. Юкни кўтармак чун елкасин тутди, Оғир меҳнатга у қул бўлиб қолди.

¹⁶Исроил қабиласининг биттаси бўлиб, Дан [9] ўз халқини ҳукм қилади.

¹⁷Дан йўлда ётган бир илон бўлади, Сўқмоқда чўзилиб ётган заҳарли илон. Отларнинг тўпиғини у чақиб олар, Чавандоз йиқилар, чалқанча тушар.

¹⁸Сендан нажот кутарман, эй, Эгам! [10]

¹⁹Гадни [11] талаб кетади босқинчилар, Гад уларнинг изидан бостириб борар.

²⁰Ошер тансиқ таом етиштирар, Шоҳона ноз–неъматлар тайёрлар.

²¹Нафтали озод юрган оҳуга ўхшар, Ажойиб оҳучалар дунёга келтирар [12].

²²Юсуф ўхшар серҳосил токка — Булоқ бўйидаги серҳосил узумга. Унинг новдалари девордан ошиб ўтар [13].

²³Раҳмсиз камончилар унга ҳужум қилишди, Ўқ отишди унга, қаттиқ сиқишди.

²⁴Лекин Юсуфнинг камони таранг тортилди, Унинг қўллари ҳам чаққонлашди Ёқубнинг Қудратли Худоси кучи туфайли, Исроилнинг Чўпони, Қояси туфайли.

²⁵Отангнинг Худоси сенга мадад бергай, Қодир Худо сенга марҳамат кўрсатгай Юқоридаги осмон баракалари ила, Ер қаъридан чиққан сувнинг баракалари ила, Она кўкрагию пуштининг баракаси ила.

²⁶Абадий тоғлар баракасидан [14] ҳам, Ва қадим тепаликлар неъматидан ҳам, Отангнинг дуолари кучлидир. Бу баракалар Юсуфга насиб этур, Биродарлари ичра у йўлбошчи бўлур.

²⁷Бенямин оч бўрига ўхшар, Сабоҳда у ўлжасини ямлаб ютар, Оқшомда у топганини бўлишар.”

²⁸Исроилнинг ўн икки қабиласи ана шулар бўлиб, отаси уларни дуо қилганда, юқоридаги сўзларни айтган эди. Ҳар бирини ўзига лойиқ тарзда дуо қилди.

²⁹Шундан сўнг Ёқуб ўғилларига васият қилди: — Менинг куним битиб боряпти. Мени Хет халқидан Эфрўннинг даласидаги ғорга — ота–боболарим ёнига дафн қилинглар.

³⁰Ўша ғор Канъон юртида, Мамре шарқида жойлашган Махпаладаги далада. Иброҳим бу далани Эфрўндан қабристон учун сотиб олган.

³¹У ерга бобом Иброҳим билан бувим Сора дафн қилинган [15], Отам Исҳоқ билан онам Ривқо ҳам у ерга дафн қилинган. У ерга мен Леахни дафн қилганман.

³²Бобом Иброҳим Хет халқидан [16] сотиб олган ғор ўшадир.

³³Ёқуб ўғилларига васият қилиб бўлгач, яна тўшагига ётди–ю, жони узилиб, ота–боболари ёнига кетди.