1Ер юзида инсонлар борган сари кўпая бошлади. Қизлар ҳам туғилган эди.
2Илоҳий зотлар
3Шунда
4Ўша кунларда, ундан кейин ҳам бу оламда улкан паҳлавонлар
5
6У ер юзида инсонларни яратганидан пушаймон бўлди, юракдан афсусланди.
7Эгамиз айтди: “Ўзим яратган инсон зотини ер юзидан қириб юбораман. Мен инсон билан бирга ҳайвонларни, судралиб юрувчи жониворларни, ҳашаротларни, қушларни ҳам қираман, уларни яратганимдан пушаймон бўляпман.”
8Фақат Нуҳ Эгамизнинг марҳаматига сазовор бўлган эди.
9Нуҳнинг насл–насаби тарихи қуйидагичадир.
10Нуҳнинг Сом, Хом, Ёфас деган учта ўғли бор эди.
11Эндиликда ер юзи Худонинг олдида ахлоқсизликка, зўравонликка тўлиб–тошиб кетган эди.
12Худо кўрдики, олам бузилиб кетган, ер юзидаги жамики инсоният йўлдан озган эди.
13Худо Нуҳга айтди: “Мен бутун ер юзидаги инсонларни қириб ташлашга қарор қилдим. Чунки ер юзи уларнинг дастидан зўравонликка тўлиб–тошди. Энди уларни бутун ер билан бирга йўқ қилмоқчиман.
14Ўзингга яхши қаттиқ ёғочдан
15Кеманинг узунлиги 300 тирсак, кенглиги 50 тирсак, баландлиги 30 тирсак
16Кеманинг томини ясаганингда, том билан кеманинг девори оралиғида бир тирсак
17Мен ер юзини тўфонга бостириб, ҳар қандай тирик жонзотни қириб ташлайман. Ер юзидаги ҳамма нарса нобуд бўлади.
18Сен билан эса Мен аҳд қиламан. Сен кема ичига кирасан, сен билан бирга ўғилларинг, хотининг, келинларинг ҳам киради.
19Ҳайвонларнинг ҳар бир туридан бир жуфтдан — эркаги ва урғочисидан кема ичига ўзинг билан олиб кирасан, токи тўфон пайтида улар сен билан бирга тирик қолсин.
20Қушларнинг, ҳайвонларнинг, судралиб юрувчи жониворларнинг ва ҳашаротларнинг ҳар бир туридан жуфт–жуфт қилиб, ўзинг билан олиб кирасан, токи улар тирик қолсин.
21Ўзинг билан озиқ–овқатларнинг ҳар бир туридан ғамлаб ол. Озиқ–овқатлар оиланг билан барча жонзотларга егулик бўлади.”
22Нуҳ ҳамма нарсани Худо амр этгандай қилди.