Ишаё 14:1-32 UZV2013 - Bible AI

¹Аммо Ёқуб хонадонига Эгам шафқат қилади, У яна Исроил хонадонини танлаб олади. Ёқуб наслига ўз ерида ором беради, Бирлашади мусофирлар улар билан, Қўшилади Ёқуб хонадони билан.

²Халқлар ўз юртларига Исроилни бошлаб боради, Улар Исроил хонадонининг мулки бўлади. Исроил Эгамнинг ерида халқларни қул, чўри қилади. Ўзини асир қилганларни Исроил халқи асир қилади, Золимлар устидан у ҳукмронлик қилади.

³Эгам сизни қайғу, қий–чувдан қутқарганда, сизга азоб берган оғир ишдан халос қилганда,

⁴Бобил шоҳига қарши бу сўзларни қўллайсиз:
Зўравон [1] тамом бўлди–я!

⁴“Мана, золимнинг куни битди–я!

⁵Эгам синдирди фосиқларнинг таёғини, Ҳукмдорларнинг ҳассасини!

⁶Бу ҳасса халқларни роса урарди, Тўхтовсиз калтакларди, Халқларга ғазаб ила ҳукмронлик қиларди, Шафқат қилмай таъқиб қиларди.

⁷Жамики замин тинч, осуда, Улар севинч ила қўшиқ айтмоқда.

⁸Ҳатто сарв дарахтлари ҳалокатингдан мамнун, Лубнон садрлари ҳам айтар: ‘Энди сен чуқурда ётибсан, Ҳеч ким бизни кесгани келмас.’

⁹Ўликлар диёри [2] жонланиб қолди: Ана, келди, кутиб олайлик, дея. Қара, уйғонди сени деб Ер юзи йўлбошчиларининг руҳлари. Тахтларидан оёққа қалқиди Жамики халқларнинг шоҳлари.

¹⁰Эй Бобил шоҳи! Ҳаммалари сенга қараб айтади: ‘Ҳатто сен ҳам биздай ночор бўлдинг–а, Бизнинг кунимиз тушди сенинг бошингга.’

¹¹Улуғворлигинг, кайфу сафолар товуши Улоқтирилди ўликлар диёрига! Остингдаги қуртлар кўрпачангдир, Чувалчанглар сенинг тўшагингдир.

¹²Қандай қилиб тушиб кетдинг самодан, Эй Зуҳра юлдуз, Тонг ўғли?! Халқларни ерга улоқтирган эдинг! Ерга қулаб тушдинг–ку ўзинг!

¹³Ҳа, ўзингча айтган эдинг: ‘Мен чиқиб бораман самоларга, Тахтимни кўтараман Худонинг юлдузлари тепасига. Ўтираман худолар йиғиладиган тоғда, Шимолнинг энг чеккасида.

¹⁴Булутлар тепасига чиқиб бораман, Худойи Таолодай бўламан.’

¹⁵Аммо сен улоқтирилгансан ўликлар диёрига, Чуқурликнинг туб–тубига.

¹⁶Кўрганлар сенга тикилиб қолади, Кўнгилларида шундай ўй кечади: ‘Ўша одамми бу заминни титратган, Шоҳликларни ларзага солган?!

¹⁷Шуми оламни саҳрога айлантирган?! Шаҳарларни ер билан яксон қилган, Асирларни қўйиб юбормаган?!’

¹⁸Ўзларининг қабрларида ҳар бири, Халқларнинг шоҳи бўлганларнинг ҳаммаси Ҳурмат билан ётибди.

¹⁹Аммо сен улоқтирилгансан Жирканч чирик шохчадай қабрингдан. Тош чуқурга тушадиган жасадлар, Қиличдан қулаган жасадлар Бўлар сенинг кафанинг.

²⁰Ахир, ўз юртингни вайрон қилгансан, Халқингни ўзинг ўлдиргансан. Энди улар қатори дафн қилинмассан. Эй фосиқ, сенинг наслинг То абад тилга олинмас!

²¹Отасининг [3] гуноҳлари учун Ўғилларини жаллодга топширинг. Улар асло кўтарилмас. Энди ерга эгалик қилмас, Ер юзида шаҳарлар барпо қилмас.”

²²Қуйидагилар Сарвари Оламнинг сўзидир. “Мен Бобилга қарши қўзғаламан. Мен Бобилдагиларнинг номини ҳам, қолган–қутганини ҳам, уруғ–аймоғини ҳам йўқ қиламан”, — деб айтмоқда Эгамиз.

²³“Мен Бобилни типратиканларга мулк қилиб бераман. Уни ботқоққа айлантираман. Харобазор қилиб, супуриб ташлайман”, — деб айтмоқда Сарвари Олам.

²⁴Сарвари Олам онт ичиб айтди:
“Ҳа, Менинг белгилаганим бажо бўлади, Менинг режалаштирганим юз беради.

²⁵Оссурия халқини Ўз еримда синдираман, Тоғларимда уни оёқ ости қиламан. Унинг бўйинтуруғи юртимдан олинади, Юки Исроилнинг елкаларидан улоқтирилади.

²⁶Бутун олам учун шу режани туздим, Бутун халқларга қарши қўлимни кўтардим.”

²⁷Сарвари Олам режа қилган! Қани, буни ким бекор қила олади?! Унинг қўли кўтарилган! Қани, уни ким ортига қайтара олади?!

²⁸Шоҳ Охоз вафот этган йили [4] бу башорат аён қилинди:

²⁹“Бизни урган таёқ [5] синди”, деб Севинмангиз, эй Филистлар! Ахир, илоннинг тухумидан қора илон чиқади! Унинг боласи ваҳимали аждар бўлади!

³⁰Мана, қашшоқларнинг тўнғичи тўйяпти, Муҳтожлар эсон–омон ётибди. Аммо сизнинг илдизингизни очликдан қуритаман, Қолган–қутганларингиз эса қирилиб кетасиз.

³¹Эй Филистлар, ҳаммангиз Азадан адойи тамом бўласиз. Фарёд қил, эй дарвоза! Йиғла, эй шаҳар! [6] Шимолдан [7] уруш ҳиди чиқаётир, Ўша лашкар сафдан чиқмай келаётир.

³²Халқларнинг элчиларига қандай жавоб берилар? “Эгамиз Қуддусни [8] барқарор қилди. Ўз халқи орасида муҳтож бўлганлар У ерда паноҳ топади”, — жавоб шудир.