8Йўқ, Эгамиз ўз халқини жазолаганда Уларни юртидан ҳайдаб, сургун қилди. Шарқдан эсган бўрон каби Уларни узоққа олиб кетди.
9Шундай қилиб, Ёқуб наслининг гуноҳлари Тамомила унутилади. Эгамиз шу ишни қилади. Қурбонгоҳнинг тошлари парчаланса Исроил кечирилади. Тикка турган Ашерага[3] аталган устуну Тутатқи қурбонгоҳи қолмаса, Исроилнинг гуноҳлари ювилади.
10Мана, Исроилнинг мустаҳкам шаҳарлари ташландиқ бўлди, Тарк этилган саҳродай, ҳувиллаган юрт бўлди. Вайроналар орасида чорва ўтлаб юради, Дарахтларнинг баргини еб, шип–шийдам қилади.
11Шохлари қуриб, синиб ётибди, Аёллар келиб, уларни ёқади. Бу халқ ақл–ҳушидан айрилган, Яратган ҳам уларга ачинмайди, Худо уларга марҳамат кўрсатмайди.
12Ўша куни, эй Исроил халқи, Эгамиз сизларни Фурот дарёсидан Миср сойлигигача бўлган ерда янчади [4]. Ҳаммангизни битта–битта йиғиб келади.
13Ўша куни катта карнай чалинади. Оссурия юртида йўқолганлар, Миср юртига қувилганлар келиб, Қуддусдаги муқаддас тоғда [5] Эгамизга сажда қилади.