Ишаё 34:1-17 UZV2013 - Bible AI

⁴Самодаги ҳамма юлдузлар чириб кетади, Осмон ўрама қоғоздай [1] эшилиб кетади. Токдан қуриб тушган барглар сингари, Дарахтидан тўкилган анжир сингари Самовий жисмлар тўкилиб кетади.

⁵Эгам айтар: “Ҳа, самоларда қиличим Менинг пайдо бўлди [2]. Мана, у Эдомга [3], Мен ҳалокатга ҳукм қилган халқнинг бошига тушади.”

⁶Эгамизнинг қиличи қонга булғанган. Қўзилар, эчкилар ёғига, қонига, Қўчқор буйрагининг ёғига тўйган. Ҳа, Бозрах шаҳрида [4] Эгамизга қурбонлик бор, Эдом юртида катта қирғин бошланди.

⁷Ёввойи буқалар, новвослар, катта ҳўкизлар ҳам Улар билан бирга қулайди. Уларнинг ери қон билан суғорилади, Тупроғи ёғни шимиб олади.

⁸Ҳа, бу кун Эгамизнинг қасос кунидир. Қуддус [5] учун Эгамиз қасос оладиган йилдир бу.

⁹Эдом ирмоқлари қатронга айланади, Тупроғи олтингугуртга айланади, Бутун юрт эса аланга ичида қолади.

¹⁰Аланга кечаю кундуз ўчмайди, Тутун абадий кўтарилаверади. Бу юрт авлодлар оша Вайрона бўлиб қолаверади. Ҳеч ким уни то абад босиб ўтмайди.

¹¹У ер бойқушлару кирпиларнинг мулки бўлади, Уккию [6] қарғалар у ерда макон қилади. Ҳа, Эгамиз бу юртни ўлчаб, Вайронаю харобага лойиқ топди.

¹²Бу юртда аслзодалар йўқ энди, У ердан бирорта шоҳ чиқмайди, Барча шаҳзодалари йўқ бўлиб кетади.

¹³Қалъаларида тиканлар ўсади, Саройларида янтоқлар, қушқўнмас буталар битади. У ер чиябўриларга маскан бўлади, Туяқушларнинг бошпанаси бўлади.

¹⁴Ёввойи мушуклару сиртлонлар Бир–бирига дуч келади, Ёввойи эчкилар бир–бирини чақириб маърайди, У ерда тун шарпалари дам олади, Ўша ер уларга оромгоҳ бўлади.

¹⁵Илонлар [7] у ерда ин қуриб, тухум қўяди, Соя жойларда болаларини йиғади. Қузғунлар у ерда жуфтланиб тўпланади.

¹⁶Мана, Эгамизнинг китобидан [8] топиб, ўқинг: Улардан биронтаси йўқ бўлмайди, Ҳаммаси жуфт–жуфт бўлади, Эгамизнинг Ўзи шундай амр этган, Унинг Руҳи ҳаммасини тўплади.

¹⁷Эгамиз қуръа ташлаб, ҳар бирининг улушини берди, Арқон билан ўлчаб, юртни уларга бўлиб берди. Бу юрт то абад уларнинг мулки бўлади, Авлодлар оша улар бу ерда яшайди.