Ишаё 41:1-29 UZV2013 - Bible AI

¹Эгам айтар: “Менинг олдимда сукут сақланг, Эй денгиз ортидаги юртлар! Халқларнинг кучи қайта тиклансин. Улар яқинроқ келиб, гапирсинлар. Ҳукм қилишга бирга йиғилайлик.

²Ким шарқдан ғолиб шоҳни [1] чақирди? Ким уни ўз хизматига чақирди? Ким унга элатларни бўйсундиради? Ким шоҳларни оёғи остида эзади? Қиличи билан уларни чопиб ташлайди, Ёйи билан уларни сомондай учиради.

³Уларни таъқиб қилади, Оёқ босмаган йўлдан юради, Ўша жойлардан эсон–омон ўтади.

⁴Буларни қиладиган ким, бажарадиган ким?! Бошидан авлодларни дунёга келтирган ким?! Мен эмасми?! Азалдан Мен сизнинг Эгангизман, Охиргача ҳам Эгангиз бўламан.

⁵Денгиз ортидаги юртлар Буни кўриб, қўрқади. Ер юзининг тўрт бурчидан титраб, Улар яқинлашиб келади.

⁶‘Қўрқмагин’, дея ҳамма Бир–бирига далда беради.

⁷Мана, ҳунарманд одам Тилла устасига далда беради. ‘Ҳа, яхши чиқди’, деб мисгар Темирчига далда беради. Йиқилиб тушмасин, деб бутни михлаб қўяди.

⁸Аммо сен–чи, эй қулим Исроил, Эй Ўзим танлаган Ёқуб насли, Дўстим Иброҳимнинг авлоди!

⁹Сени ернинг тўрт бурчидан олиб келдим, Ернинг олис бурчакларидан чақирдим. Айтдимки: ‘Сен Менинг қулимсан, Сени танладим, рад этмадим.’

¹⁰Қўрқма, Мен сен билан биргаман, Ваҳимага тушма, Мен сенинг Худойингман. Сенга куч бераман, Ўзим ёрдамга келаман, Ғолиб ўнг қўлим билан сени қўллайман.

¹¹Ҳа, сенга қарши бўлганларнинг ҳаммаси Шармандаю шармисор бўлиб қолади, Душманларинг йўқ бўлади, нобуд бўлади.

¹²Уруш қиладиганларни излаб ҳам топа олмайсан, Сен билан жанг қилганлар тамомила тугаб битади.

¹³Мен Ўзим, Эганг Худо, ўнг қўлингни кучайтираман, Сенга: ‘Қўрқма, Ўзим ёрдамга келаман’, деган Менман.”

¹⁴Эгамиз шундай айтмоқда: “Қўрқма, эй Исроил халқи, Ёқуб насли! Сен кичкина бир чувалчангдайсан. Аммо Ўзим сенга ёрдам бераман. Мен, Исроил халқининг муқаддас Худоси, Сенинг Қутқарувчингман.

¹⁵Сендан буғдой янчадиган хўптир [2] ясайман, Янги, ўткир, тишли хўптир қиламан, Сен тоғларни янчасан, эзасан, Тепаликларни [3] сомон қиласан.

¹⁶Сен уларни совуриб ташлайсан, Уларни шамол учириб кетади. Бўрон уларни тўзғитади, Сен эса Мен, Эганг, туфайли севинч топасан, Исроил халқининг муқаддас Худоси ила мақтанасан.

¹⁷Қашшоқлару муҳтожлар сув излар, Аммо сув йўқ. Оғизлари чанқоқдан қуриб кетган. Мен, Эгангиз, уларга жавоб бераман, Мен, Исроил халқининг Худоси, уларни тарк этмайман.

¹⁸Яланғоч тепаликлар устидан дарёлар ўтказаман, Водийлар ўртасида булоқлар очаман. Саҳроларни сув тўла ҳовузларга айлантираман, Қақраган ерда булоқлар очаман.

¹⁹Чўлда садр, акас, зайтун дарахтларини, Ҳамда мирта буталарини ўстираман, Саҳрода сарв, арча, қарағай дарахтларини ўстираман.

²⁰Мана, ҳамма кўриб билсин, Буларни Мен, Эгасининг қўли қилганини тушунсин. Мен, Исроил халқининг муқаддас Худоси, Буларни яратганимни улар англаб етсин.”

²¹Ёқуб наслининг Шоҳи — Эгамиз, шундай дейди: “Даъволарингизни айтинг, Исботингизни келтиринг.

²²Қани, бутларингизни олиб келинг, Келажакда нима бўлишини Бутларингиз айтиб берсин. Ўтмишда бўлганларни тушунтирсин–чи! Ўшалар ҳақида ўйлаб кўрайлик. Охири нима бўлишини билайлик. Ҳа, бўладиганларни бизга айтсин.

²³Эй бутлар! Келажакни бизга билдиринг, Шунда худо эканлигингизни биламиз. Бирон яхшилик ёки ёмонлик қилиб кўринг–чи, Кўриб, биргаликда ваҳимага тушайлик.

²⁴Ахир, сизлар ҳеч нима эмассиз, Ишларингиз эса ундан ҳам баттар. Сизни танлаганнинг ўзи жирканчдир.

²⁵Мен шимолдан бир етакчи [4] чақирдим. Ана, у келади. Шарқдан келиб, Менинг номимга шуҳрат келтиради. Ҳукмдорларни у тупроқдай оёқ ости қилади, Кулолнинг лойидай қилиб тепкилайди.

²⁶Ким буни олдиндан айтибдики, биз билибмиз?! Ким буни илгари билдирибдики, ‘У ҳақ эди’, деб айтсак?! Сизлар гапирганингизни ҳеч ким эшитмади, Ҳеч ким айтмади, хабар бермади.

²⁷Қуддусга башорат қилинганлар, Қаранг, мана ўшалар! Ҳа, Сионга яна хушхабар элчисини Мен юбордим.

²⁸Қарадим, лекин биронтаси йўқ, Орасида бирорта маслаҳатчи йўқ, Сўраганда жавоб берадигани йўқ.

²⁹Қаранг, бутларининг ҳаммаси сохта, Қилган ишлари ҳеч нима эмас, Ҳамма бутлари шамолдай беҳуда.”