Ишаё 46:1-13 UZV2013 - Bible AI

²Улар эгилди, бирга тиз чўкди, Улар энди юкни қутқара олмайди, Ўзлари эса асир бўлиб кетади.

³Эй Ёқуб хонадони! Менга қулоқ солинг! Эй Исроил хонадонининг омон қолганлари! Эй халқим! Туғилганингдан бери сени онадай кўтариб юрдим, Ҳа, дунёга келмасингдан олдин Мен таянчинг бўлдим.

⁴Кексайгунингча ҳам Мен Ўшаман, Сочинг оқарганда ҳам сени кўтариб юраман. Мен сени яратганман, Ўзим сени кўтараман. Ўзим сени кўтариб, қутқараман.

⁵Мени кимга ўхшатасан?! Кимга тенглаштирасан?! Мени кимга таққослайсан?! Нима, Мен ўшалар билан тенг бўлиб қолдимми?!

⁶Мана, одамлар ҳамёндан тилла чиқарадилар. Кумушни тарозиларда тортадилар. Уста ёллаб, худо ясатадилар. Улар ўша худосига таъзим қиладилар. Ҳа, унга сажда қиладилар.

⁷Ўша худосини опичлаб олиб борадилар, Уни жойига ўрнатиб, турғизиб қўядилар. У жойидан қимирламай тураверади. Кимдир унга ёлворганда, жавоб бермайди, Машаққатидан халос қила олмайди.

⁸Буни ёдда тутинг, маҳкам бўлинг! Эй исёнкорлар, буни эсга олиб туринг!

⁹Азалдан бўлганларни ёдда тутинг! Ахир, Мен Худоман, бошқаси йўқ! Мен Худоман, Менга ўхшагани йўқ!

¹⁰Охирида нима бўлишини бошидаёқ айтаман. Юз бермаганларни олдиндан билдираман. ‘Ниятларим бажо бўлади, Барча истакларимни ижро этаман’, деб айтмоқдаман.

¹¹Шарқдан йиртқич қушни чақиряпман. Ҳа, хоҳишимни бажарадиганни Узоқ юртдан чақиряпман [2]. Мен Ўз айтганимни бажо қиламан! Ҳа, ўйлаганимни амалга ошираман!

¹²Менга қулоқ солинг, эй ўжарлар! Ғалаба узоқ, деб ўйлаганлар!

¹³Мана, ғалаба келтираман. У узоқда эмас, нажотим кечикмайди. Мен Қуддусга [3] нажот ато қиламан, Исроилга Ўз улуғворлигимни бераман.”