Ишаё 47:1-15 UZV2013 - Bible AI

³Яланғоч жойларинг очилади, Шармандалигинг кўриниб қолади. Мен қасос оламан, Ҳеч кимга шафқат қилмайман.”

⁴Қутқарувчимиз Исроил халқининг муқаддас Худосидир. Унинг номи Сарвари Оламдир.

⁵Эгам айтар: “Жим ўтир, қиз Бобил! [4] Зулматга жўна! Энди сени: ‘Юртларнинг маликаси’, деб айтмайдилар.

⁶Мен халқимдан ғазабландим, Ўз мулкимни ҳаром қилдим. Уларни сенинг қўлингга бердим. Сен эса уларга шафқат қилмадинг, Ҳатто кексаларнинг елкасига ҳам Ғоят оғир бўйинтуруқ солдинг.

⁷Шунда: ‘Мен то абад оламнинг маликаси бўламан’, деб айтдинг. Аммо буларнинг нима билан тугашини Ўйлаб кўрмадинг, ақлингга келтирмадинг.

⁸Энди бунга қулоқ сол! Эй ҳашаматни севувчи! Бехатар ўтириб, ўзингча айтасан: ‘Мендан бошқа малика йўқ, Тул қолмасман, фарзанд доғини кўрмасман.’

⁹Мана шу иккаласи ҳам Бир кунда бошингга тушади: Ҳа, кўп сеҳр–жодулар қилардинг, Афсунларингнинг кучи кўп эди. Шунда ҳам тамомила болаларингдан айриласан, Тул бўлиб қоласан.

¹⁰Ўз ёвузлигингга ишондинг, ‘Мени ҳеч ким кўрмайди’, дединг. Донолигинг, билиминг сени йўлдан адаштирди, Ўзингга: ‘Мана, мен! Мендан бошқаси йўқ’, дединг.

¹¹Мана, бошингга кулфат тушади, Уни сеҳр–жоду билан даф қилолмайсан. Бошингга бахтсизлик ёғилади, Сен уни қайтара олмайсан. Ҳалокат сенга бирданига келади, Бу тушингга ҳам кирмаган.

¹²Қани, сеҳр–жодуингни ишга сол, Кўпроқ афсунгарлик қил, Ахир, ёшлигингдан бундай ишларга Сен одатлангансан. Балки бирон нарсага эришарсан, Балки биронтасини қўрқитарсан.

¹³Олган маслаҳатларинг кўплигидан Сен чарчаб қолдинг. Қани, энди ўша мунажжимларинг, таъбирчиларинг? Ҳар янги ой чиққанда тақдирингдан башорат қиладиганлар қани? Улар келсин–чи! Энди ўшалар сени қутқарсин.

¹⁴Ана, ҳаммалари сомонга ўхшаб қолди–ку! Олов уларни ямламай ютади! Жонларини оловдан қутқаролмайди. Исиниш учун кўмирлари бўлмайди. Олдида ўтирай, деса олови бўлмайди [5].

¹⁵Ёшлигингдан сен билан олди–берди қилган ҳар бир одам, Сен билан бирга ишлаганларнинг ҳаммаси шундай бўлиб қолади. Улар ўз йўлига қараб кетади! Сени қутқарадиган бирор кимса бўлмайди.”