Ишаё 6:1-13 UZV2013 - Bible AI

¹Шоҳ Уззиё вафот этган йили [1] мен юқорига юксалган Раббийнинг тахтда ўтирганини кўрдим. Унинг либосининг этаклари Маъбадни тўлдирган эди.

²Унинг тепасида серафлар [2] шай турарди, ҳар бирининг олтита қаноти бор эди. Улар икки қаноти ила юзларини тўсганди, икки қаноти ила оёқларини тўсганди, қолган икки қаноти билан учаётган эди.

³Улар бир–бирига ҳайқиришарди:
Муқаддасдир Сарвари Олам! Унинг улуғворлиги Бутун оламни тўлдирган!”

³“Муқаддасдир, муқаддасдир,

⁴Уларнинг ҳайқирган овозлари Маъбадни пойдеворигача титратиб юборди, Маъбад тутун билан тўлиб борарди.

⁵Мен шундай дедим: “Шўрим қурсин! Ўлдим энди! Ўз кўзларим билан ўша Шоҳни, Сарвари Оламни кўрдим. Ахир, мен оғзи нопок бир одамман, оғзи нопок халқ орасида яшайман!”

⁶Серафлардан бири мен томон учди, қўлида кўмир чўғи бор эди, оташкурак билан қурбонгоҳ устидан ўша чўғни олган эди.

⁷Кўмир чўғини оғзимга теккизиб, у шундай деди: “Қара, бу чўғ лабларингга тегди, энди айбларинг ювилди, гуноҳларингдан фориғ бўлдинг.”

⁸Шунда эшитдим Раббийнинг овозини: “Кимни юбораман? Биз учун ким боради?” Мен айтдим: “Мен шу ердаман, мана, юборгин мени.”

⁹У шундай деди: “Бор, мана шу халққа:
Қараб турибсизу, аммо билмайсиз’, — деб айтгин.

⁹‘Тинглайверасиз, лекин англаб етмайсиз,

¹⁰Ўша халқнинг ақлини ўтмас қил, Қулоқларини қилгин гаранг, Кўзларини эса кўр қилгин. Токи кўрмай қолсин кўзлари, Эшитмай қолсин қулоқлари. Англамай қолсин ақллари, Токи яна Менга қайтиб, Шифо топмасин улар.”

¹¹Сўрадим: “Эй Раббий, қачонгача?” У айтди:
“Шаҳарлар вайрон бўлиб, Кимсасиз қолгунларича, Хонадонларда бирон жон қолмай, Юрт тамом вайрон бўлгунча.

¹²Охири, Мен, Эгангиз, ҳаммани узоққа жўнатаман, Юртда эса кўплаб ташландиқ жойлар бўлади.

¹³Халқнинг ўндан бири қолса ҳам Ёндириб юборилади. Аммо қайрағоч, эман дарахтлар кесилганда Тўнкалари қолгани каби Ундан ҳам тўнка қолади. Унинг тўнкаси Муқаддас уруғдир.”