Ишаё 60:1-22 UZV2013 - Bible AI

⁷Кедарнинг ҳамма қўй сурувлари сенга келади, Наваётнинг [3] қўчқорлари сенга хизмат қилади. Эгамизнинг қурбонгоҳида Улар қурбонлик, деб қабул қилинади. Эгамиз Ўз уйини янада улуғвор қилади.

⁸Булутлар каби учаётган нима у? Инларига учаётган каптарларга ўхшаш нима у?

⁹Шубҳасиз, денгиз ортидаги юртлар Эгамизга мунтазир бўлади. Исроил халқининг муқаддас Худоси — Эгангиз Худонинг шарафига Таршиш [4] кемалари бошчилигида Болаларингни узоқдан олиб келишади, Олтину кумушлари билан бирга олиб келишади. Зотан, Эгамиз сени улуғворлик билан қоплаган.

¹⁰Эгамиз Қуддусга шундай дейди: “Бегоналар деворларингни тузатади, Шоҳлари сенга хизмат қилади. Ғазабланганимда сенга жазо берган бўлсам ҳам, Энди марҳамат қилиб, сенга шафқат қиламан.

¹¹Дарвозаларинг доимо очиқ бўлади, Улар кечаю кундуз ёпилмайди. Шунда халқлар сенга бойликларини олиб келади, Уларни ўз шоҳлари бошлаб келади.

¹²Сенга хизмат қилмаган элату шоҳлик йўқ бўлади, Ҳа, у халқлар бутунлай вайронага айланади.

¹³Лубноннинг фахрланган дарахтлари сенга келади. Сарв, чинор, садр ёғочлари Муқаддас масканимни безатиш учун келтирилади. Оёғим турган шу жойга Мен шуҳрат келтираман.

¹⁴Сенга зулм қилганларнинг ўғиллари келиб, Сенга таъзим қиладилар. Сендан нафратланганларнинг ҳаммаси Оёқларингга йиқилади. Улар сени: ‘Эгамизнинг шаҳри, Исроил халқининг муқаддас Худосининг шаҳри — Сион’, деб аташади.

¹⁵Илгари сен ташлаб кетилган, Ҳамма нафрат этган, Бирор кимса ўтмайдиган жой эдинг. Энди Мен сени абадий улуғвор қиламан, Жамики наслларнинг шодлиги қиламан.

¹⁶Элатлар, шоҳлар сени она каби эмизадилар, Ўшанда Мен, Эганг, сенинг нажоткоринг эканлигимни билиб оласан, Ёқуб наслининг қудратли Худоси — Қутқарувчинг Мен эканлигимни англайсан.

¹⁷Сенга бронза ўрнига олтин, Темир ўрнига кумуш, Ёғоч ўрнига бронза, Тош ўрнига темир келтираман. Тинчлик сенинг ҳакаминг, Солиҳлик ҳукмдоринг бўлади.

¹⁸Юртингда энди зўравонлик товуши эшитилмайди, Чегаранг ичида вайронагарчилик, ҳалокат бўлмайди. Деворларингга, Нажот, дея ном қўясан, Дарвозаларингга, Шараф, дея ном берасан.

¹⁹Энди кундузи нурингни қуёш бермайди, Ой ҳам ёруғлик манбаинг бўлмайди. Сенга Менинг Ўзим то абад нур манбаи бўламан, Мен, Худойинг, сенинг улуғворлигинг бўламан.

²⁰Қуёшинг ҳеч қачон ботмайди, Ойинг энди бошқа яширинмайди. Ҳа, Мен сенинг то абад нуринг бўламан, Қайғули кунларинг тамом бўлади.

²¹Халқингнинг ҳаммаси солиҳ бўлади, Улар юртни то абад мулк қилиб олади. Ўзим ўтқазган ниҳолдир улар, Менга шуҳрат келтирсин, деб яратган Қўлларимнинг ижоди улар.

²²Энг кичик одамингдан мингта одам чиқади, Энг заиф одамингдан кучли халқ пайдо бўлади. Мен, Эганг, буни ўз вақтида тез бажо қилдираман.”