Ишаё 8:1-22 UZV2013 - Bible AI

¹Шунда Эгамиз менга айтди: — Катта лавҳа олиб, унга: “Мохиршалолхошбозга [1] тегишли”, деб тушунарли қилиб ёз.

²Мен руҳоний Уриё билан Ябаракиё ўғли Закариёни Ўзимга ишончли гувоҳлар қилиб тайинлайман.

³Шундан кейин мен хотиним билан ётдим. У ҳомиладор бўлиб, ўғил туғди. Шунда Эгамиз менга деди: — Унинг исмини Мохиршалолхошбоз, деб қўй.

⁴Бола ҳали “ота”, “она”, деб айтишни ўрганмасдан олдин, Оссурия шоҳи Дамашқнинг бойликларини ва Самариядан тортиб олган ўлжаларини олиб кетади.

⁵Эгамиз яна менга гапириб: —

⁶Бу халқ тинч оқадиган Шилўвах сувларидан [2] воз кечди, Ратан ва Рамалиё ўғли Пекахдан кўнгиллари шод бўлди, — деди.

⁷— Шунинг учун, Мен, Раббий, халқимга қарши Оссурия шоҳини ва унинг бутун шавкатли лашкарини бошлаб келмоқдаман. Улар Фурот дарёсининг баҳайбат тўлқинлари кабидир. Ҳамма ирмоқлардан ошиб, ҳамма қирғоқлардан тошиб кетади.

⁸Сел каби Яҳудони босади, унинг бўғзига етиб келади. Эй Иммануил! [3] Ёйилган қанотлари бутун ерингни тўлдиради!

⁹Эй халқлар, йиғилаверинг, ҳалокатга йўлиқасиз! Эй жамики узоқ юртдагилар, эшитинг! Белингизни боғлайверинг, аммо ҳалокатга йўлиқасиз! Белингизни боғлайверинг, аммо ҳалокатга йўлиқасиз!

¹⁰Пухта режа қилаверинг, аммо пучга чиқади, Сўз бераверинг, аммо амалга ошмайди, Чунки Худо биз биландир! [4]

¹¹Эгам қудрати билан мени Ўзига тортиб, менга кўрсатма берди: — Бу халқнинг йўлидан борманглар.

¹²Бу халқ, исён, деб айтадиган ҳамма нарсани сизлар, исён, деб билманглар. Уларни қўрқувга соладиган нарсалардан сизлар қўрқманглар, ваҳимага тушманглар.

¹³Сизлар Мен, Сарвари Оламни муқаддас деб иззат қилинглар. Фақат Мендан қўрқинг, фақатгина Мен сизни ваҳимага солай.

¹⁴Ўшанда Менинг Ўзим паноҳ бўламан. Аммо Исроилнинг иккала хонадони учун Мен қоқилтирадиган тош, тўсқинлик қиладиган қоя, Қуддус аҳолиси учун тузоқ ва тўр бўламан.

¹⁵Улардан кўплари қоқилади, йиқилиб, бурда–бурда бўлади. Улар тузоққа тушиб, асир бўлади.

¹⁶Далилимни ўраб боғла, шогирдларим орасида таълимотимни муҳрла.

¹⁷[17-18] Сарвари Олам Сион тоғида маскан қилган. У Ёқуб халқидан юзини яширяпти, аммо мен Уни кутаман, умидим Ундадир. Мана, қаранг, Эгам берган фарзандларим билан бирга мен шу ердаман! Исроилда биз белги ва нишонамиз [5].

¹⁹Халқлар сизларга: “Оталар руҳига, фолбинларга, азайимхонларга ва афсунгарларга боринглар”, деб айтсалар, сизлар ўз Худойингизга бормайсизми?! Ахир, тириклар ўликлардан насиҳат излаб борадими?!

²⁰Шундай деганларга ёруғлик бўлмайди. Худонинг йўл–йўриқлари ва таълимотига маслаҳат солинг [6].

²¹Улар бу юрт бўйлаб ўтади, улар оч, изтиробда. Оч қолиб, ғазабланиб, шоҳини ва худоларини лаънатлайди. Юқорига қарайди,

²²ерга қарайди. Ана, кулфат ва зулмат, ғам ва офат. Улар йўқ бўлиб кетади.