Ишаё 9:1-21 UZV2013 - Bible AI

¹Бироқ кулфатли жойда энди азоб бўлмайди. Бошида Забулун ва Нафтали юрти [1] шарманда бўлган эди. Аммо келажакда ўша денгиз бўйи, Иорданнинг нариги томонидаги ғайрияҳудийлар Жалиласи улуғланади.

²Зулматда юрган халқ ёрқин зиёни кўрди, Ўлим соя солган юрт аҳолиси устига нур сочилди.

³Бу халқни Сен кўпайтиргансан, Уларга кўп шодлик ато қилгансан. Ҳосил пайтидаги мамнунлик каби, Ўлжаларин бўлишиб олган пайтдаги каби, Улар ҳузурингда қувончга тўлган.

⁴Бу халқнинг оғир бўйинтуруғини, Елкасидаги таёғини Сен синдириб ташлагансан. Золимларнинг калтагини Мидиён халқи каби [2] Мағлуб қилгансан.

⁵Жангда кийилган этиклар, Қонга беланган ҳамма кийим Оловга ташланиб, ёқилажак.

⁶Мана биз учун бола туғилди, Ўғил бизга берилди. Ҳукмронлик Унинг зиммасидадир, Номи Ажойиб маслаҳатчи [3], Қудратли Худо, Абадий ота, Тинчлик шаҳзодасидир.

⁷Довуднинг тахтида Унинг ҳукмронлиги ортиб бораверади. Тинчлик то абад ҳукм суради. Ҳозирдан бошлаб, то абад Адолат ва солиҳлик ила Шоҳлигини мустаҳкамлаб, барқарор қилади. Сарвари Олам жон куйдириб, Буни бажо айлайди.

⁸Ёқуб наслига қарши Раббий бир сўз юборди, Унинг сўзи Исроил халқига етиб келди.

⁹Эфрайимда [4], Самарияда яшайдиганлар, Жамики халқ бундан хабардор бўлди. Улар димоғдорлик, киборлик ила айтмоқда:

¹⁰“Ғиштин иморатлар вайрон бўлса, Йўнилган тошлар билан қурамиз. Шикамора–анжир дарахтлари кесилган бўлса, Уларнинг ўрнига садр дарахтлари [5] экамиз.”

¹¹Ана, Орам шоҳи Ратанга қарши Эгам унинг душманларини қўзғатди, Ғанимларини даъват қилди.

¹²Шарқдан Орамлар, ғарбдан Филистлар Оғизларин катта очиб, Исроилни ютиб юборди.

¹² Аммо шундай бўлса ҳам, Эгам тушмас ғазабидан, Унинг қўли ҳамон Исроилга қарши кўтарилган.

¹³Бу халқ Сарвари Оламга юз бурмади, Жазо берганга қайтмади.

¹⁴Шунда Эгам бир кунда Исроилдан бошини ва қуйруғини, Хурмосини ва фойдасиз қамишини кесиб олди.

¹⁵Оқсоқоллар, амалдорлар бошдир, Сохта пайғамбарлар қуйруқдир.

¹⁶Улар бу халқни йўлдан адаштирган, Уларга эргашганлар боши берк кўчага кириб қолган.

¹⁷Ҳаммаси шаккок, қабиҳлик қилар, Барча оғизлардан аҳмоқона сўз чиқар. Раббий ёшлардан мамнун бўлмади, Етим, беваларга шафқат кўрсатмади.

¹⁷ Аммо шундай бўлса ҳам, Эгам тушмас ғазабидан, Унинг қўли ҳамон Исроилга қарши кўтарилган.

¹⁸Фосиқлик оловга ўхшаб ёнар, Еб битирар бутазору тиканзорларни. Ўрмондаги чангалзорларни ёндириб, Баландларга тутунини ўрлатади.

¹⁹Сарвари Оламнинг қаҳридан Юрт ёниб битар, Халқ оловга ёнилғи бўлар, Одам ўз яқинига шафқат қилмас.

²⁰Ўнг тарафга ҳамла қилар, Аммо оч қолаверарлар. Ҳа, чап тарафда, ютаман, дер, Аммо тўймаслар. Ўз қўлининг гўштини ейди инсонлар.

²¹Манаше қабиласи ейди Эфрайим қабиласини, Эфрайим эса Манашени, Иккови бирлашиб Яҳудога [6] ҳужум қилади.

²¹ Аммо шундай бўлса ҳам, Эгам тушмас ғазабидан, Унинг қўли ҳамон Исроилга қарши кўтарилган.