Левилар 24:1-23 UZV2013 - Bible AI

¹Эгамиз Мусо орқали

²Исроил халқига қуйидаги амрларни берди: тоза зайтун мойидан олиб келинглар. Токи мойчироқлар ҳар доим тун бўйи ёниб турсин.

³Ҳорун мойчироқларни Учрашув чодирига, аҳд сандиғини тўсиб турган ички парда олдига ўрнатсин. Мойчироқлар Эгамиз олдида оқшомдан эрталабгача ўчмай ёниб турсин. Бу авлодларингиз оша доимий қонун–қоида бўлсин.

⁴Ҳорун мойчироқларни тоза олтиндан ясалган чироқпояга ўрнатсин. Мойчироқлар Эгамизнинг олдида ҳар доим тун бўйи ёниб турсин.

⁵Сифатли ундан ўн иккита нон ёп. Ҳар бир нон саккиз коса ундан ёпилган бўлсин.

⁶Нонларни Эгамиз ҳузуридаги тоза олтиндан ясалган хонтахта устига икки қатор қилиб тер. Ҳар бир қаторда олтитадан нон бўлсин.

⁷Ҳар бир қаторга тоза хушбўй тутатқидан қўй. Бу хушбўй тутатқи ноннинг ўрнига оловда куйдирилиб, Эгамизга назр қилинади.

⁸Ҳорун нонларни доимий тарзда, ҳар Шаббат куни Исроил халқи номидан Эгамиз олдига қўйсин. Бу Исроил халқининг абадий мажбуриятидир.

⁹Бу нонлар Ҳорун ва унинг авлодиники бўлсин. Улар бу нонларни муқаддас жойда тановул қилишсин. Эгамизга атаб, оловда куйдириладиган назрлардан Ҳоруннинг наслига берилган доимий улуш шудир, у ғоят муқаддасдир.

¹⁰[10-11] Дан қабиласидан бўлган Дибри қизи Шалумит Мисрлик бир кишига турмушга чиққан эди. Уларнинг бир ўғли бор эди. Бир куни ўша ўғли Исроил халқидан бўлган бир одам билан жанжаллашиб қолди. Жанжал пайтида Шалумитнинг ўғли қарғаниб, Худога шак келтирди. Шунда уни Мусонинг олдига олиб келишди.

¹²Эгамизнинг ҳукми маълум бўлгунга қадар уни қамаб қўйишди.

¹³Эгамиз Мусога деди:

¹⁴— Шаккокни қароргоҳнинг ташқарисига олиб чиқинглар. Шак келтирганини эшитганларнинг ҳаммаси қўлини унинг бошига қўйсин, кейин бутун жамоа уни тошбўрон қилсин.

¹⁵Исроил халқига шу гапимни айтиб қўй: “Мени қарғаган ҳар қандай одам жазога тортилсин.

¹⁶Мен, Эгангизга шак келтирган одамнинг жазоси ўлимдир. Бутун жамоа уни тошбўрон қилсин. Шаккок, мусофир ёки Исроил халқидан бўлишидан қатъий назар, ўлдирилсин.

¹⁷Одамнинг жонига қасд қилган ҳар қандай одам ўлдирилсин.

¹⁸Бировнинг молини ўлдириб қўйган одам эгасига товон тўласин. Бундай вазиятда жон эвазига жон, деган қоида қўлланилсин.

¹⁹Агар кимдир бировга шикаст етказса, унга ҳам худди шундай шикаст етказилсин.

²⁰Синиқ эвазига синиқ, кўз эвазига кўз, тиш эвазига тиш билан жавоб қайтарилсин. Шикаст етказганга худди шундай шикаст етказилсин.

²¹Жониворни ўлдирган товон тўласин, одамни ўлдирган эса ўлим жазосини олсин.

²²Мусофир учун ҳам, Исроиллик учун ҳам қонун бирдир. Мен Эгангиз Худоман.”

²³Мусо бу сўзларни Исроил халқига айтиб бўлгач, халқ шаккокни қароргоҳ ташқарисига олиб чиқиб, тошбўрон қилди. Шундай қилиб, Исроил халқи Эгамизнинг Мусога берган амрини адо этди.