Марк 11:1-33 UZV2013 - Bible AI

¹Исо шогирдлари билан Қуддусга яқинлашиб қолган эдилар. Улар Зайтун тоғи этагидаги Байтфагия ва Байтания қишлоқларига етиб келаётганларида, Исо шогирдларидан иккитасига деди:

²— Анави қишлоққа боринглар. У ерга киришингиз биланоқ, боғлиқ турган ва ҳеч қачон минилмаган хўтикни кўрасизлар. Ўша хўтикни ечиб, бу ерга олиб келинглар.

³Агар кимдир сизлардан: “Нима қиляпсизлар?” деб сўраб қолса, “Бу хўтик Раббимиз Масиҳга керак, хўтикни У дарҳол бу ерга қайтариб юборади”, деб жавоб беринглар.

⁴Улар бориб, кўчада дарвоза ёнида боғлаб қўйилган хўтикни кўриб, ечиб олишди.

⁵У ерда турган бир неча киши уларга:

⁵— Нима қиляпсизлар? Нега хўтикни ечяпсизлар? — деб сўрашди.

⁶Шогирдлар Исо буюрганидек жавоб беришди, одамлар уларни қўйиб юборишди.

⁷Шогирдлар хўтикни Исонинг олдига олиб келишди. Хўтик устига тўнларини ташлашди, Исо хўтикка минди.

⁸Кўпчилик тўнларини йўлга пойандоз қилиб ёйди. Бошқалар эса даштдаги яшил новдаларни кесиб, йўлга тўшадилар.

⁹Олдинда ва орқада юраётганлар шундай деб ҳайқиришарди:
Эгамиз номидан келаётган Инсон барака топсин!

⁹“Тасанно!

¹⁰Бобомиз Довуднинг яқинлашган шоҳлиги муборак бўлсин! Фалак тоқида Унга тасанно ўқилсин!”

¹¹Исо Қуддусга кириб, Маъбадга борди, ҳамма нарсани кўздан кечирди. Кун кеч бўлиб қолганидан, Исо ўн икки шогирди билан Байтания қишлоғига қайтиб кетди.

¹²Эртаси куни улар Байтаниядан чиққанларида, Исонинг қорни оч эди.

¹³У узоқдан барглар билан қопланган бир анжир дарахтини кўриб қолди, дарахтдан бирон анжир топа олармиканман, деб борди. Дарахтнинг ёнига келиб, баргдан бошқа ҳеч нарса тополмади, чунки ҳали анжир териш вақти эмас эди.

¹⁴Исо дарахтга қараб: Шогирдлари ҳам бу гапни эшитишди.

¹⁴— Бундан кейин то абад сенинг мевангни ҳеч ким емасин! — деди.

¹⁵Сўнг улар Қуддусга келишди. Исо Маъбадга кириб, ичкарида олди–сотди қилаётганларни қувиб чиқара бошлади. Саррофларнинг хонтахталарини, каптар сотувчиларнинг курсиларини ағдариб юборди.

¹⁶Сотиладиган молни Маъбад ичидан олиб ўтишга ҳеч кимга ижозат бермади.

¹⁷Исо халққа таълим бераётиб деди: — Тавротда ёзилган–ку: “Менинг уйим, барча халқларнинг Ибодат Уйи, деб аталади.” Сизлар эса Худонинг уйини қароқчилар уясига айлантириб юборибсизлар!

¹⁸Бош руҳонийлар ва Таврот тафсирчилари буни эшитиб, Исони ҳалок қилиш пайига тушдилар. Бутун халқ Исонинг таълимотига маҳлиё бўлгани учун, бош руҳонийлар билан тафсирчилар Ундан қўрқиб қолдилар.

¹⁹Кеч киргач, Исо шогирдлари билан шаҳардан ташқарига чиқиб кетди.

²⁰Эрта билан улар яна анжир дарахти ёнидан ўтиб қарашса, дарахт илдизигача қуриб қолган экан.

²¹Бутрус бўлган ҳодисани эслаб, Исога деди:

²¹— Устоз! Қаранг, Сиз лаънатлаган анжир дарахти қуриб қолибди.

²²Исо бунга жавобан деди: — Худога ишончингиз бўлсин.

²³Сизларга чинини айтайин: агар кимки бу тоққа: “Қўпорилиб денгизга отил”, деса–ю, ўз қалбида шубҳаланмай, айтгани бажо келишига қаттиқ ишонса, айтгани бўлади.

²⁴Бинобарин, сизларга айтаман: сиз ибодатда нимаики сўрасангиз, олдим, деб ишонинглар ва сизга берилади.

²⁵[25-26] Ибодат қилиб турганингизда бировда гинангиз бўлса, уни кечириб юборинг, токи осмондаги Отангиз ҳам сизларнинг гуноҳларингизни кечирсин [1].

²⁷Улар яна Қуддусга келдилар. Исо Маъбадда айланиб юрган эди, бош руҳонийлар, Таврот тафсирчилари ва оқсоқоллар Унинг олдига келиб

²⁸сўрадилар:

²⁸— Сиз бу ишларни қандай ҳокимият билан қиляпсиз? Буларни қилиш учун Сизга ким ҳокимият берган?

²⁹Исо уларга шундай жавоб берди: — Мен сизларга бир савол берай. Менга жавоб берсангизлар, Мен ҳам бу ишларни қандай ҳокимият билан қилаётганимни сизларга айтаман.

³⁰Яҳё халқни сувга чўмдириш ҳуқуқини Худодан олганмиди ёки инсонданми? Жавоб беринглар Менга.

³¹Улар ўзларича мулоҳаза юрита бошлашдилар: “Агар Худодан десак, У: ‘Нега Яҳёга ишонмадингизлар?’ — дейди.

³²Агар инсондан десак–чи?”

³²Ваҳоланки, улар оломондан қўрқардилар, чунки ҳамма Яҳёни ҳақиқий пайғамбар, деб ҳисобларди.

³³Хуллас, улар Исога: — Ундай бўлса, Мен ҳам бу ишларни қайси ҳокимият билан қилаётганимни сизларга айтмайман.

³³— Билмаймиз, — деб жавоб бердилар. Исо уларга деди: