Марк 3:1-35 UZV2013 - Bible AI

¹Бошқа бир куни Исо синагогага кирди. У ерда қўли шол бир одам бор эди.

²Исони айбламоқчи бўлган баъзи одамлар: “Исо Шаббат куни ҳам бу одамга шифо берармикан”, деб Уни кузатиб турардилар.

³Қўли шол одамга Исо: — Олдинга чиқ! — деди.

⁴Сўнг халойиқдан сўради: Улар эса индамай туравердилар.

⁴— Қонунга мувофиқ Шаббат куни яхшилик қилиш керакми ёки ёмонликми? Жонни халос қилиш керакми ёки ҳалок қилишми?

⁵Исо одамларнинг бундай бағри тошлигидан ранжиб, атрофга ғазаб билан қаради. Сўнгра ўша одамга: — Қўлингни узат! — деди. У одам қўлини узатиши биланоқ, қўли соппа-соғ бўлиб қолди.

⁶Фарзийлар эса дарров ташқарига чиқиб: “Исони қандай қилиб ўлдирсак экан?” деб Ҳирод тарафдорлари билан тил бириктиришди.

⁷[7-8] Исо шогирдлари билан Жалила кўли томонга кетди. Унга бир талай оломон эргашди. Унинг қилган ишлари тўғрисида эшитган бу одамлар Жалиладан, Яҳудиядан, Қуддусдан, Идумея ҳудудидан, Иордан дарёсининг шарқидаги ерлардан, шунингдек, Тир ва Сидон атрофидаги ҳудудлардан келган эдилар.

⁹Одам кўплигидан оёқ остида қолиб кетмай, деб Исо шогирдларига қайиқ тайёрлаб қўйишни буюрди.

¹⁰Исо кўпчиликка шифо бергани учун, ҳамма хасталар Исога қўлларини теккизмоқчи бўлиб, У томон ёпирилишарди.

¹¹Ёвуз руҳга чалинган одамлар эса Исони кўрган заҳоти, Унинг оёқларига йиқилиб: “Сен Худонинг Ўғлисан”, — деб бақириб юборишарди.

¹²Аммо Исо: “Менинг кимлигимни айтманглар!” деб уларга қатъий буюрарди.

¹³Шундан сўнг Исо тоққа чиқиб, Ўзи хоҳлаган одамларни ёнига чақирди. Улар келгач,

¹⁴Исо ўн икки одамни танлаб олиб, уларга ҳаворийлар деб ном берди. Сўнгра деди:

¹⁴— Мен билан бирга бўлишларингиз учун сизларни танлаб олдим. Мен сизларни ваъз айтишга юбораман.

¹⁵Сизларга жинларни ҳайдаш ҳокимиятини бераман.

¹⁶Исо танлаб олган ўн икки ҳаворий қуйидагилардир: Шимўн (Исо унга Бутрус деб ном берди),

¹⁷Забадий ўғиллари Ёқуб ва Юҳанно (Исо уларга Банирагаш, яъни “Момақалдироқ ўғиллари”, деб ном берди),

¹⁸яна Идрис, Филип, Бартоломей, Матто, Тўма, Алфей ўғли Ёқуб, Таддей, ватанпарвар Шимўн

¹⁹ва Исога хиёнат қилган Яҳудо Ишқариёт.

²⁰Шундан сўнг Исо уйга кетди. Аммо яна кўп халойиқ тўплангани учун, Исо ва шогирдларининг ҳатто нон ейишга ҳам вақтлари бўлмади.

²¹Исонинг қилган ишлари тўғрисида оила аъзолари эшитиб: “Исо ақлдан озиб қолибди”, деб Уни олиб кетгани келдилар.

²²Қуддусдан келган Таврот тафсирчилари эса:

²²— Унинг ичига Баалзабул кириб олган. У Баалзабулнинг — инс–жинслар ҳукмдорининг кучи билан жинларни қувиб чиқаряпти, — дейишди.

²³Шунда Исо уларни ёнига чақириб, масал билан сўзлай бошлади: — Қандай қилиб шайтон шайтонни қувиб чиқара олади?!

²⁴Агар бир шоҳлик низо туфайли ўз ичидан бўлиниб кетса, бундай шоҳлик барбод бўлади.

²⁵Агар бир хонадон низо туфайли ўз ичидан бўлиниб кетса, у хонадон барбод бўлади.

²⁶Борди–ю, шайтоннинг шоҳлиги ўз–ўзига қарши чиқиб, бўлиниб кетса, у барбод бўлиб, куни битади.

²⁷Ҳеч ким кучли одамнинг уйига бостириб кириб, унинг мол–мулкини талон–тарож қилиб олиб кета олмайди. Уйнинг эгасини уғри боғлаб қўйсагина, уйини талон–тарож қила олади.

²⁸Сизларга чинини айтайин: одамларнинг қилган гуноҳлари, айтган ҳар қандай куфрликлари кечирилади.

²⁹Аммо ким Муқаддас Руҳга куфрлик қилса, ҳеч қачон кечирилмайди, чунки бу абадий гуноҳдир.

³⁰Исо бу сўзни, “Уни ёвуз руҳ чалган”, — деганлари сабабли айтди.

³¹Исонинг онаси билан укалари келиб қолишди. Улар Исони чақириб келиш учун одам юбориб, ўзлари уйнинг ташқарисида кутиб туришди.

³²Исонинг атрофида оломон ўтирган эди. Улар Исога:

³²— Ана, онангиз ва укаларингиз ташқарида Сизни сўраяптилар, — дейишди.

³³Исо уларга жавобан:

³³— Менинг онам ва укаларим ким? — деди.

³⁴Сўнгра атрофида ўтирганларга назар солиб деди:

³⁴— Мана, Менинг онам ва укаларим!

³⁵Кимда–ким Худонинг иродасини бажо қилса, у Менинг укам, синглим, онам бўлади.