7Эй Ёқуб насли, сизлар айтасиз: “Наҳотки, Эгамизнинг сабри тугаган бўлса?! Наҳотки, Худо шундай ишларни қилса?!” Бу сўзларни айтишингиз жоизми?! Ахир, Худонинг сўзлари тўғри одамга яхшилик келтиради–ку!
8Эгамиз демоқда: “Сизлар ўз халқингизга зулм қилдингиз! Жангдан хотиржам қайтган одамни пойладингиз, Унинг эгнидаги тўнини тортиб олдингиз.
9Халқимнинг аёлларини шинам уйларидан чиқариб юбордингиз, Ёш болаларнинг насибасини Менинг юртимдан уздингиз.
10Қани туринглар, кетинглар бу ердан! Ором топа олмайсиз энди бу юртда! Ахир, қилган гуноҳларингиз юртимни ҳаром қилди, Унинг хароб бўлишига сабабчи бўлди.
11Борди–ю, олдингизга ёлғончи одам келса, — Шароб, бўзадан ваъз айтаман, — деб айтса, Сизлар уни пайғамбар дея қабул қиласиз!
12Эй Ёқуб насли, Мен сизларни албатта йиғаман, Эй Исроилнинг омон қолганлари, Мен сизларни тўплаб оламан. Қўрадаги қўйлардай, яйловдаги сурувдай, Сизларни Мен бир жойга йиғаман. Ўшанда юртингиз одамларга тўлиб–тошади.
13Мен Йўлбошчингиз бўлиб, сизларга йўл очаман, Сизларни асирликдан олиб чиқаман. Сизлар шаҳар дарвозасидан чиқиб кетасиз. Мен, Шоҳингиз сизларни бошлаб бораман. Мен, Эгангиз олдинда юраман.”