Саҳрода 20:1-29 UZV2013 - Bible AI

¹Биринчи ойда [1] бутун Исроил жамоаси Зин чўлига [2] етиб келди ва Кадешда [3] ўрнашди. Марям ўша ерда вафот этиб, дафн қилинди.

²У ерда жамоа учун ичишга сув йўқ эди. Шу сабабли халқ Мусо билан Ҳорунга қарши йиғилиб,

³Мусога таъна қила бошлашди:

³— Биз ҳам қариндошларимиз билан бирга Эгамиз олдида қирилиб кетсак бўлмасмиди–я! [4]

⁴Нимага сизлар Эгамизнинг жамоасини мана шу саҳрога олиб келдингизлар? Биз мол–ҳолимиз билан бирга қирилиб кетишимиз учунми?!

⁵Нимага бизни Мисрдан олиб чиқиб, мана шу касофат жойга олиб келдингизлар ўзи? Бу ерда экин экиб бўлмаса, бирорта анжир дарахти, узум ёки анорлар бўлмаса. Бу ерда ҳатто ичишга сув ҳам топиб бўлмайди–ку!

⁶Мусо билан Ҳорун жамоа олдидан кетишди. Улар Учрашув чодири кираверишига бориб, мук тушишди. Шунда Эгамиз улуғворлигини уларга зоҳир қилди.

⁷Эгамиз Мусога деди:

⁸— Таёғингни ол. Аканг Ҳорун билан биргаликда жамоани йиғинглар. Сўнг жамоанинг кўзи олдида қояга буйруқ беринглар. Шунда қоядан сув чиқади. Шу йўсинда сизлар қоядан сув чиқариб, жамоага ҳам, уларнинг молларига ҳам сув берасизлар.

⁹Мусо Эгамизнинг айтганини қилиб, Эгамиз ҳузуридаги таёқни олди.

¹⁰Сўнг Мусо билан Ҳорун жамоани қоя ёнига йиғишди. Мусо уларга:

¹⁰— Қулоқ солинглар, эй, исёнчилар! Мана шу қоядан биз сизларга сув чиқариб беришимиз керакми? — деди.

¹¹Мусо қўлини кўтариб, қояга таёғи билан икки марта урган эди, қоядан шариллаб сув оқди. Жамоанинг ўзи ҳам, уларнинг моллари ҳам сув ичди.

¹²Шунда Эгамиз Мусо билан Ҳорунга деди: — Менга етарлича инонмаганингиз учун, Исроил халқига Менинг муқаддаслигимни намоён қилмаганингиз учун, бу жамоани Мен уларга берадиган юртга сизлар бошлаб кирмайсиз.

¹³Исроил халқи бу ерда Эгамиздан нолигани учун бу жой Марива [5], деб ном олди. Ўша жойда Эгамиз Исроил халқига Ўзининг муқаддаслигини намоён қилди.

¹⁴Мусо Кадешдан Эдом [6] шоҳига чопарлар орқали қуйидаги мазмунда бир хабар жўнатди:
“Биз, Исроил халқи, сизнинг жигарингизмиз [7]. Бизнинг бошимизга тушган кулфатлардан сизлар хабардорсиз.

¹⁵Бизнинг оталаримиз Мисрга кўчиб борган эдилар. Биз Мисрда узоқ вақт яшадик. Мисрликлар оталаримизга ҳам, бизга ҳам зулм ўтказишди.

¹⁶Кейин биз Эгамизга ёлвориб илтижо қилган эдик, У бизнинг илтижоимизни эшитди. У фариштасини жўнатиб, бизни Мисрдан олиб чиқди. Мана энди биз Кадешда — юртингиз чегарасидаги шаҳарда турибмиз.

¹⁷Бизга юртингиз орқали ўтиб кетишга ижозат берсангиз. Биз экинзорларингиз ва узумзорларингизга кирмаймиз, қудуқларингиз сувидан ичмаймиз. Сизнинг юртингиздан ўтиб кетгунимизча, фақат Шоҳ йўлидан [8] юрамиз, йўлдан ўнгга ҳам, чапга ҳам чиқмаймиз.”

¹⁸Лекин Эдом шоҳи Мусога:

¹⁸ “Менинг юртимдан ўта кўрма, акс ҳолда устингга қилич яланғочлаб бостириб бораман”, — деб жавоб юборди.

¹⁹Исроил халқи эса Эдом шоҳидан илтимос қилди:

¹⁹ “Биз катта йўлдан кетамиз. Агар сувингиздан ўзимиз ёки молларимиз ичса, ҳақини тўлаймиз. Биз бор–йўғи юртингиздан ўтиб кетмоқчимиз, холос.”

²⁰Лекин Эдом шоҳи:
“Ўтмайсизлар!” — деб туриб олди.
У Исроил халқига қарши тиш–тирноғигача қуролланган катта лашкарини бошлаб чиқди.

²¹Хуллас, Эдом шоҳи Исроил халқига ўз юртидан ўтиб кетишга ижозат бермади. Исроил халқи Эдом юртини четлаб ўтиб кетди.

²²Бутун Исроил жамоаси Кадешдан жўнаб, Хўр тоғига етиб келди.

²³Эгамиз Мусо билан Ҳорунга Хўр тоғида — Эдом юрти чегарасида шундай деди:

²⁴— Ҳоруннинг бу оламдан кўз юмадиган вақти келди. Мен Исроил халқига берадиган юртга у кирмайди. Чунки сизлар икковингиз Марива сувлари ёнида Менинг амримга қарши чиқдингизлар.

²⁵Энди сен Ҳорун билан унинг ўғли Элазарни Хўр тоғига бошлаб чиқ.

²⁶Ҳоруннинг устидан руҳонийлик кийимларини ечиб олиб, ўғли Элазарга кийгиз. Ҳорун ўша ерда вафот этади.

²⁷Мусо Эгамиз амр бергандай қилди. Учалови Хўр тоғига чиқишди, бутун жамоа буни кўриб турди.

²⁸Мусо Ҳоруннинг устидан кийимларини ечиб олиб, унинг ўғли Элазарга кийгизди. Ҳорун ўша ерда — тоғ тепасида вафот этди. Шундан сўнг Мусо билан Элазар тоғдан қайтиб тушишди.

²⁹Бутун жамоа Ҳоруннинг вафот этганини билди. Жамики Исроил халқи Ҳорун учун ўттиз кун аза тутди.