Чиқиш 20:1-26 UZV2013 - Bible AI

¹Кейин Худо қуйидаги сўзларни айтди:

²“Мен сизларни Мисрдаги қулликдан олиб чиққан Эгангиз Худоман.

³Мендан бошқа худоларга сажда қилманг.

⁴Ўзларингизга ҳеч қандай бутни ясаманг. Осмонда ё ерда ё ер остидаги сувда мавжуд бўлган бирор нарсанинг шаклини ясаманг.

⁵Ўша худолар ёки бутларга [1] сажда қилманг, хизмат қилманг. Мен, Эгангиз Худо, сизларнинг севгингизни бошқа худолар билан баҳам кўрмайдиган Худоман. Мендан нафратланадиганларни жазолайман, уларнинг гуноҳлари оқибатларини болаларига, набираларига ва чевараларига олиб келаман.

⁶Лекин Мени севиб, амрларимга риоя қиладиганларнинг минг–минг авлодларига [2] содиқ севгимни кўрсатаман.

⁷Мен, Эгангиз Худонинг исмини суиистеъмол қилманг [3]. Ким Менинг исмимни суиистеъмол қилса, ўшани жазосиз қолдирмайман.

⁸Шаббат кунини муқаддас деб билинг, бу кунга риоя қилиб юринг.

⁹Ҳамма ишларингизни бажаришингиз учун олти кун бор.

¹⁰Еттинчи кун эса Мен, Эгангиз Худога аталган Шаббат кунидир. Ўша куни ўзларингиз, ўғилларингиз ёки қизларингиз, қулларингиз ёхуд чўриларингиз, ҳайвонларингиз, шаҳрингиздаги мусофирлар ҳеч қандай иш қилманг.

¹¹Мен, Эгангиз, олти кун давомида осмону ерни, денгизни ва булардаги ҳамма мавжудотни яратдим. Еттинчи куни эса дам олдим. Шунинг учун Мен, Эгангиз, Шаббат кунини муборак қилиб, муқаддас, деб бошқа кунлардан ажратдим.

¹²Ота–онангизни ҳурмат қилинг. Ўшанда Мен, Эгангиз Худо, сизларга бераётган юртда умрингиз узоқ бўлади.

¹³Қотиллик қилманг.

¹⁴Зино қилманг.

¹⁵Ўғирлик қилманг.

¹⁶Қўшнингизга қарши ёлғон гувоҳлик берманг.

¹⁷Қўшнингизнинг уйига кўз олайтирманг. Қўшнингизнинг хотини, қули ёки чўриси, моли ёхуд эшаги, унга қарашли бирор нарсасига кўз олайтирманг.”

¹⁸Бутун халқ чақмоқни ва тоғнинг тутунини кўрди, момақалдироқ товушини ва бурғунинг баланд овозини эшитди. Халқ қўрққанидан титраб, узоқроққа бориб турди.

¹⁹Халқ Мусога айтди:

¹⁹— Бизга ўзингиз гапиринг, биз эшитайлик. Худо бизга гапирмасин, тағин ўлиб кетмайлик.

²⁰— Қўрқманглар! — деди Мусо халққа. — Худо фақат сизларни синаш учун, Мендан қўрқиб, энди гуноҳ қилмасин, деб келган.

²¹Аммо халқ узоқ масофада тураверди. Мусо Худо турган қалин булутга яқин борди.

²²Сўнгра Эгамиз Мусога айтди: — Исроил халқига Менинг шу гапимни етказ: “Мен сизларга осмондан гапирганимга ўзларингиз гувоҳ бўлдингиз.

²³Менинг ёнимга қўйиш учун ҳеч қандай худолар ясаманглар. Ўзларингиз учун кумуш ёки олтиндан худолар ясаманглар.

²⁴Мен Ўзимни сизларга эслатадиган ҳамма жойда қурбонгоҳ қуринглар. Мен келиб, сизларга марҳамат қиламан. Тупроқдан оддий қурбонгоҳ ясаб, қўйларингиздан, эчкиларингиздан, молларингиздан Менга куйдириладиган ва тинчлик қурбонликлари келтиринглар.

²⁵Агарда Менга атаб тошдан қурбонгоҳ ясасангиз, уни йўнилган тошдан қилманглар. Тошга тешани теккизганларингизда, тош ҳаром бўлади.

²⁶Менга аталган қурбонгоҳга зинапоя орқали чиқманглар, акс ҳолда, зинапоядан чиқаётганингизда, очиқ жойларингиз кўриниб қолади [4].”