Юҳанно 10:1-42 UZV2013 - Bible AI

¹“Сизларга чинини айтайин: ким қўй қўрасига эшикдан кирмай, бошқа йўлдан ошиб тушса, у ўғри ва босқинчидир.

²Эшикдан кирган одам эса қўйларнинг чўпонидир.

³Қоровул унга эшикни очиб беради. Қўйлар унинг овозига қулоқ солади. У эса ўз қўйларини номма–ном чақириб ташқарига олиб чиқади.

⁴У ўз қўйларини қўрадан олиб чиққанда, уларнинг олдида бораверади. Қўйлар эса унга эргашади, чунки улар чўпоннинг овозини биладилар.

⁵Бегона кишига эса эргашмайдилар. Аксинча, бегонанинг овозини танимай, ундан қочадилар.”

⁶Исо бу матални айтиб берганда, тингловчилар У нима демоқчи эканлигини тушунмадилар.

⁷Шу сабабдан Исо яна деди:

⁷“Сизларга чинини айтай: Мен қўйлар учун эшикман.

⁸Мендан олдин келганларнинг ҳаммаси ўғри ва босқинчи эдилар. Лекин қўйлар уларга қулоқ солмадилар.

⁹Мен эшикман. Ким Мен орқали кирса, нажот топади. У кириб чиқиб, яйлов ҳам топади.

¹⁰Ўғри фақат ўғирлаш, бўғизлаш, барбод қилиш учун келади. Мен эса уларга ҳаёт, фаровон ҳаёт бериш учун келганман.

¹¹Мен яхши Чўпонман. Яхши Чўпон қўйлари учун жонини фидо қилади.

¹²Ёлланган одам эса қўйларнинг на чўпони, на эгасидир. У бўрининг келганини кўргач, қўйларни ташлаб қочади. Бўри эса қўйларни талаб, тумтарақай қилади.

¹³Ёлланган одам шунчаки ёлланган бўлгани учун ва қўйлар ҳақида қайғурмагани учун қочади.

¹⁴[14-15] Мен яхши Чўпонман. Отам Мени ва Мен Отамни билганимдай, Мен қўйларимни биламан, улар ҳам Мени биладилар. Мен қўйларим учун жонимни фидо қиламан.

¹⁶Бу қўрада бўлмаган бошқа қўйларим ҳам бор. Уларни ҳам олиб келишим керак. Улар ҳам Менинг овозимга қулоқ солади, шунда бир сурув, бир чўпон бўлади.

¹⁷Мен жонимни қайтиб олиш учун, уни фидо қиламан, шу боис Отам Мени яхши кўради.

¹⁸Ҳеч ким жонимни Мендан олмаяпти. Мен Ўз ихтиёрим билан уни фидо қиламан. Жонимни беришга ва уни қайтариб олишга ҳокимиятим бор. Буни Менга Отам буюрган.”

¹⁹Исонинг бу сўзлари туфайли, яҳудийлар орасида яна келишмовчилик бўлди.

²⁰Ораларидан кўпчилик:

²⁰— Уни жин урибди, У ақлдан озган! Нега Унга қулоқ соляпсизлар? — дер эдилар.

²¹Бошқалари эса:

²¹— Бу жин урганнинг сўзлари эмас. Жин кўр одамнинг кўзларини оча олармиди?! — деб айтишарди.

²²Ўша вақтда Қуддусда Маъбадни Бағишлаш байрами нишонланаётган эди. Қиш.

²³Исо Маъбадда Сулаймон айвони деган жойда айланиб юрар эди.

²⁴Яҳудийлар Унинг атрофини ўраб олдилар.

²⁴— Қачонгача бизни иккилантирасиз? Агар Масиҳ бўлсангиз, бизга очиғини айтинг, — дейишди.

²⁵Исо уларга жавоб берди: — Мен сизларга айтдим, аммо сизлар ишонмаяпсизлар. Отам номидан қилаётган ишларим кимлигимни кўрсатиб турибди.

²⁶Сизлар эса ишонмаяпсизлар, чунки сизлар Менинг қўйларимдан эмассизлар.

²⁷Менинг қўйларим овозимга қулоқ солади. Мен уларни танийман, улар эса Менга эргашиб юришади.

²⁸Мен уларга абадий ҳаёт бераман, улар ҳеч қачон ҳалок бўлмайдилар. Ҳеч ким уларни Менинг қўлимдан тортиб ололмайди.

²⁹Уларни Менга берган Отам ҳаммадан буюкдир. Отамнинг қўлидан уларни тортиб олишга ҳеч кимнинг кучи етмайди.

³⁰Мен ва Отам — бирмиз.

³¹Яҳудийлар яна Исони тошбўрон қилмоқчи бўлдилар.

³²— Мен сизларга Ота буюрган кўп хайрли ишларни кўрсатдим, уларнинг қайси бири учун Мени тошбўрон қилмоқчисизлар? — деб сўради Исо.

³³Яҳудийлар Унга шундай дейишди:

³³— Хайрли ишингиз учун эмас, куфрлигингиз учун Сизни тошбўрон қилмоқчимиз. Сиз одам бўла туриб Ўзингизни Худо деяпсиз!

³⁴Исо шундай жавоб қайтарди: — Сизлар ўзларингиз доим ўқийдиган Тавротда: “Айтдимки: Ҳаммангиз худодирсиз”, деб ёзилган эмасми?!

³⁵Ўзларингиз биласизлар: Муқаддас Битикларни ўзгартириб бўлмайди. Худонинг каломини олган одамлар “худолар” деб аталган–ку!

³⁶Мени эса Отам Ўзи учун ажратиб олиб дунёга юборган. Мен “Худонинг Ўғлиман” деганим учун куфрлик қилган бўламанми?!

³⁷Агар Мен Отамнинг ишларини қилмаётган бўлсам, Менга ишонмай қўя қолинглар.

³⁸Борди–ю, Унинг ишларини қилаётган бўлсам, Менга ишонмасангиз ҳам, қилаётган ишларимга ишонинглар. Шунда Ота Менда ва Мен Отада эканимни билиб, англаб оласизлар.

³⁹Улар яна Исони ушлаб олишга ҳаракат қилдилар, аммо Исо уларнинг чангалидан қутулиб қолди.

⁴⁰Сўнг Исо Иордан дарёсининг нариги томонига, илгари Яҳё одамларни чўмдириб юрган жойга қайтиб бориб, у ерда қолди.

⁴¹Унинг олдига кўп одамлар келишарди. Улар шундай деб айтишарди:

⁴¹— Яҳё ҳеч қандай аломат кўрсатмаган эди, лекин Яҳёнинг бу Одам ҳақида айтган ҳамма гапи тўғри чиқди.

⁴²Шундай қилиб, ўша ердаги кўп одамлар Исога ишондилар.