Ҳизқиёл 28:1-26 UZV2013 - Bible AI

¹Эгамиз менга Ўз сўзини аён қилди:

²“Эй инсон, Тир шоҳига айт, Эгамиз Раббий шундай деб айтмоқда: сен мағрурланиб кетдинг. “Мен худоман, денгиз бағридаги худолар тахтида ўтирибман”, деб айтдинг. Сен ўзингни худодай доно деб биласан, ахир, сен худо эмас, инсонсан–ку!

³Наҳотки Дониёрдан ҳам доно бўлсанг?! Наҳот барча сирларни билсанг?!

⁴Сен донолигинг ва ақлинг билан ўзингга давлат орттирдинг, хазиналарингни олтину кумушга тўлдирдинг.

⁵Савдо–сотиқдаги иқтидоринг билан кўп давлат йиғдинг. Аммо бойлигинг туфайли мағрурланиб кетдинг.”

⁶Эгамиз Раббий шундай демоқда: “Сен ўзингни худодай доно деб билганинг учун,

⁷Мен устингга бегона халқни тортиб келаман. Улар ўтакетган ёвуз халқдир. Улар гўзаллигинг ва донолигингга қарши чиқиб, қилич яланғочлайдилар. Ҳашаматингни хор қиладилар.

⁸Ўзингни эса тубсиз чуқурликка улоқтирадилар. Ҳа, сен денгиз бағрида азобланиб жон берасан.

⁹Шунда, жаллодларинг олдида “мен худоман”, деб айтармикансан?! Ахир, қотилларинг қўлида сен худо эмас, оддий бир инсон бўласан!

¹⁰Сен мусофирлар қўлида суннатсизлар каби ўласан”, деб айтмоқда Эгамиз Раббий.

¹¹Эгамиз менга яна шундай деди:

¹²“Эй инсон, Тир шоҳи ҳақида марсия куйлаб айт: Эгамиз Раббий шундай демоқда:
Ниҳоятда доно, гўзалликда баркамол эдинг.

¹²Эй Тир шоҳи, сен баркамолликнинг аъло намунаси бўлдинг.

¹³Сен Худонинг боғи Аданда яшар эдинг. Қизил ёқут, хризолит, олмос, Топаз, ақиқ, яшма, Зангори ёқут, фируза ва зумрад каби Қимматбаҳо тошлар билан безанар эдинг. Тақинчоқларинг олтиндан ясалган эди. Сен яралган кунинг булар тайёрланганди.

¹⁴Мен сени соқчи каруб қилиб танладим, Ўша мартабага сени тайинладим. Сен Худонинг тоғида яшар эдинг, Оловдай товланган тошлар орасида юрар эдинг.

¹⁵Бино бўлганингдан, то қабиҳлик қилгунингга қадар, Сен тўғри йўлдан юрдинг.

¹⁶Катта тижоратинг туфайли, Ёвузликка тўлиб, гуноҳ қилдинг. Мен сени шармандаларча Худонинг тоғидан ҳайдадим. Эй соқчи каруб, Мен сени чиқариб юбордим, Оловдай товланган тошлар орасидан ҳайдадим.

¹⁷Сен гўзаллигинг туфайли мағрурланиб кетган эдинг. Савлатинг туфайли ақл–фаросатдан воз кечган эдинг. Шунинг учун Мен сени ерга улоқтирдим, Шоҳлар олдида шармандангни чиқардим.

¹⁸Сен чексиз гуноҳларинг билан, Савдо–сотиқдаги ноҳақликларинг билан, Ўз саждагоҳларингни булғадинг. Шунинг учун Мен ичингдан олов чиқардим, Сени куйдириб ташладим. Одамларнинг кўзи олдида кулингни кўкга совурдим.

¹⁹Сени билган халқлар аҳволингни кўриб, донг қотдилар. Сенинг бошингга даҳшатли ўлим келди, Сен абадий йўқ бўласан.”

²⁰Эгамиз менга Ўз сўзини аён қилди:

²¹“Эй инсон, Сидон шаҳрига юзлан, унга қарши башорат қилиб айт:

²²Эгамиз Раббий шундай демоқда: Эй Сидон, Мен сенга қаршиман! Мен сенинг орангда Ўзимни улуғлайман. Сени жазолаб, сен орқали муқаддаслигимни аён қиламан. Ўшанда Эганг Мен эканлигимни билиб оласан.

²³Мен сени даҳшатли ўлатга гирифтор қиламан. Кўчаларингда қон дарё бўлиб оқади. Душманларинг сенга ҳар томондан ҳамла қилади, одамларнинг жасадлари шаҳар ичида ётади. Ўшанда Эганг Мен эканлигимни билиб оласан.”

²⁴Исроил халқидан ҳазар қилиб, зулм ўтказган биронта қўшни халқ бундан буён Исроил халқи учун тикан ва янтоқдай бўлмайди. Исроил халқи Эгаси Раббий Мен эканлигимни билиб олади.

²⁵Эгамиз Раббий шундай демоқда: “Мен халқим Исроилни тарқатиб юборган узоқ юртлардан йиғиб оламан. Улар орқали барча халқларга муқаддаслигимни аён қиламан. Мен қулим Ёқубга мулк қилиб берган ерда уларни ўрнаштираман.

²⁶Улар осойишта ҳаёт кечирадилар. Уйлар қуриб, узумзорлар барпо қиладилар. Улардан ҳазар қилган қўшни халқларни жазолаганим учун, халқим бехатар, тинч яшайди. Ўшанда Эгаси Худо Мен эканлигимни билиб олади.”