1Фосиқларга ҳавас қилма, улар билан бирга бўлишга интилма.
2Чунки улар зўравонликни ният қилади, тиллари эса ёмонликни гапиради.
3Уй донолик билан қурилади, идрок билан мустаҳкам бўлади.
4Хоналар эса билим билан турли қимматбаҳо, қимматли бойликка тўлади.
5Доно сипоҳлар кучли сипоҳлардан [1], илм–маърифатлилар эса кучи борлардан қудратлироқдир.
6Яхши одам йўл–йўриқ билан урушга боради, маслаҳатчилар кўплиги туфайли ғалаба қилади.
7Аҳмоқ доноликка етишмайди, ҳукмда оғзини оча олмайди.
8Ёмон ният қилувчининг номи шаккокдир.
9Аҳмоқлик билан тузилган режа гуноҳдир, мазахчидан одамлар жирканади.
10Ташвишли кунда ожиз бўлганнинг кучи камдир.
11Ўлимга маҳкум бўлганларни, дорга олиб кетилаётганларни қутқар.
12“Билмайман”, — десанг ҳам, юракни синайдиган Худо кўрмайдими, жонни асрайдиган буни билмайдими? Ҳаммага уларнинг ишига яраша қайтармайдими?
13Ўғлим [2], асал еб кўргин, у яхши, асалари муми оғзингга шириндир.
14Донолик жонингга асалдайдир, унга эришсанг келажагингни топасан, умидинг рўёбга чиқади.
15Эй, фосиқ, солиҳнинг уйига пистирма қурма, уй–жойига тегма.
16Солиҳ етти марта йиқилса ҳам туриб кетаверади, фосиқ эса ҳалокатга учрайди.
17Душманинг йиқилганда севинма, қоқилгани учун юрагинг қувонмасин.
18Бўлмаса Эгамиз буни кўриб ёқтирмай, ғазабини ундан ўгиради.
19Фосиқлардан жаҳлинг чиқмасин, ёмонларга ҳавас қилма.
20Чунки ёмонларнинг келажаги йўқ, фосиқларнинг чироғи эса ўчиб қолади.
21Эй, ўғлим, Эгамиздан ҳам, шоҳдан ҳам қўрқ, уларга қарши бош кўтарма [3].
22Чунки улардан кулфат кутилмаганда келади, икковидан келадиган ҳалокатни ким билади?!
23Қуйидаги сўзлар ҳам донолардан. Ҳукмда тарафгарчилик қилиш яхши эмас.
24Фосиққа “солиҳсан” деганни эл лаънатлайди, халқлар ундан нафратланади.
25Унга танбеҳ берганлардан хурсанд бўлади, улар қут–барака топадилар.
26Тўғри жавоб берадиганларни эса ҳамма севади.
27Ташқаридаги юмушингни бажар, даладаги барча ишларингни тартибга сол, кейин уйингни қургин.
28Сабабсиз ўзгага қарши гувоҳлик берма, тилинг билан алдама.
29“Менга нима қилган бўлса, мен ҳам шундай қиламан, қилмишига яраша қайтараман”, — дема.
30Дангасанинг даласидан, нодоннинг узумзори ёнидан ўтдим.
31Ана, ҳамма ёқ тиканзор, ҳамма ерда қичитқи ўт, тош девор ҳам қулаб, ер билан битта бўлиб ётибди.
32Қараб, ўйлаб кўрдим, уни кўриб сабоқ олдим.
33“Бироз ухлай, бир мизғиб олай, ёнбошлаб бирпас дам олай”, — дейди.
34Шунинг учун қашшоқлик йўлтўсардай, муҳтожлик эса қароқчидай устига келади.