1 Солномалар 12:1-40 UZV2013 - Bible AI

¹Бирмунча вақт олдин Довуд шоҳ Шоулдан қочиб, Зихлах шаҳрида яшаб юрган пайтда баъзи баҳодир жангчилар унга қўшилган эдилар. Урушларда Довуд томонида жанг қилган бу жангчилар

²Бенямин қабиласидан, Шоулнинг қариндош–уруғларидан эдилар. Улар моҳир камончилар бўлиб, ҳам ўнг, ҳам чап қўли билан ўқ ва тошларни отар эдилар.

³Уларнинг бош сардори Гиволик Шамонинг ўғли Охазар эди. Унинг укаси Йўш сардорнинг ўнг қўл ёрдамчиси эди. Қуйидагилар эса жангчилар эди:
Барака ва Онотўтлик Ёҳу,

³Озмобитнинг ўғиллари — Йизиёл ва Палат,

⁴“Ўттиз қаҳрамоннинг” сардори ва моҳир жангчиси — Гивонлик Йишмаё, Еремиё, Яхазиёл, Йўханон, Гедералик Йўзабад,

⁵Элузай, Яримўт, Болиё, Шамариё ва Харуфлик Шафатиё,

⁶Кўрах наслидан — Элқана, Ишшиё, Озариёл, Йўазар ва Ёшувам,

⁷Гадўрлик Ерохамнинг ўғиллари — Йўэлах ва Забадиё.

⁸Гад қабиласидан баъзилари Довудга қўшилмоқчи бўлиб, адирлардаги пана жойларга бордилар. Улар тажрибали баҳодир жангчилар бўлиб, қалқон ва найзани усталик билан ишлатардилар. Шердай жасур, тоғлардаги кийикдай чаққон эдилар.

⁹Эйзар уларнинг бош сардори бўлиб, иккинчиси — Ободиё, учинчиси — Элиёб,

¹⁰тўртинчиси — Мишманах, бешинчиси — Еремиё,

¹¹олтинчиси — Аттай, еттинчиси — Элиэл,

¹²саккизинчиси — Йўханон, тўққизинчиси — Элзабад,

¹³ўнинчиси — Еремиё, ўн биринчиси Махбаннай эди.

¹⁴Гад қабиласидан бўлган бу жангчилар сардорлар бўлиб, орасидаги энг заифи юз кишига, энг кучлиси эса минг кишига бас келар эди.

¹⁵Улар Иордан дарёсининг тошқин мавсумида — йилнинг биринчи ойида дарёдан кечиб ўтиб, шарқий ва ғарбий қирғоқлардаги водийларда яшайдиган халқни қувиб чиқарган эдилар.

¹⁶Бир куни Бенямин ва Яҳудо қабиласидан баъзилар адирлардаги пана жойларга, Довуднинг ёнига келдилар.

¹⁷Довуд уларни кутиб олгани чиқиб, уларга айтди: “Агар бу ерга тинчлик билан, менга ёрдам бергани келган бўлсангиз, қаторимизга марҳамат қилинглар. Борди–ю, мени душманларим қўлига топширмоқчи бўлиб келган бўлсангиз, ота–боболаримизнинг Худоси буни кўриб жазоингизни берсин. Мен сизларга ҳеч қандай ёмонлик қилганим йўқ.”

¹⁸Шунда “Ўттизта қаҳрамон”нинг сардори Эмосайни Худонинг Руҳи қамраб олди ва Эмосай гапира бошлади:
“Биз сизникимиз, эй Довуд! Сиз томондамиз, Эй Эссай ўғли! Омон бўлинг, илойим омон бўлинг! Сизга ёрдам берганлар ҳам омон бўлсин! Сизни қўллаган Худойингизнинг Ўзидир.” Довуд уларни қаторига қўшиб, лашкарининг сардорлари қилиб тайинлади.

¹⁹Довуд Филистларга қўшилиб, Шоулга қарши урушга отланганда, Манаше қабиласидан баъзилари Довуд томонга ўтиб олган эдилар. Бироқ натижада Довуд Филистлар томонида жанг қила олмаган эди, чунки Филист беклари маслаҳатлашиб: “Агар Довуд ўз хўжайини Шоул томонга ўтиб олса, бошимиз кетади”, деб уни орқага қайтариб юборган эдилар.

²⁰Довуд Зихлахга қайтиб кетаётганда, унинг томонига Манаше қабиласидан қуйидагилар ўтиб олган эдилар: Аднах, Йўзабад, Ёдиёл, Микойил, Йўзабад, Элиху, Зиллатай. Улар Манаше қабиласининг мингбошилари ҳамда

²¹баҳодир жангчилари бўлганлари учун Довуд уларни ўз лашкари устидан лашкарбошилар қилиб тайинлади. Улар босқинчи тўдаларни йўқ қилишда Довудга ёрдам берган эдилар.

²²Кундан кунга Довудга қўшилган одамларнинг сони кўпайиб борар эди. Натижада Худонинг лашкари сингари буюк бир лашкар ҳосил бўлди.

²³Довуд Хевронда турган пайтда кўп моҳир жангчилар келиб, унинг лашкари қаторига қўшилган эдилар. Эгамизнинг сўзига биноан, Шоулнинг ўрнига Довудни тахтга ўтқизмоқчи бўлган ўша жангчиларнинг сони қуйидагича эди:

²⁴Яҳудо қабиласидан қалқон ва найза билан қуролланган 6.800 киши.

²⁵Шимўн қабиласидан — 7.100 баҳодир жангчи.

²⁶Леви қабиласидан — 4.600 киши.

²⁷Буларнинг қаторига Ҳорун хонадонининг йўлбошчиси Ёҳайидо ва унинг 3.700 одами,

²⁸ёш жангчи Зодўх ва унинг уруғидан 22 сардор ҳам кирган эди.

²⁹Бенямин қабиласидан — Шоулга қариндош бўлган 3.000 киши. Бенямин қабиласининг кўпчилиги шу пайтгача Шоул хонадонига садоқатини сақлаб келган эди.

³⁰Эфрайим қабиласидан — ўз уруғида донг таратган 20.800 баҳодир жангчи.

³¹Иордан дарёсининг ғарб томонидаги Манаше қабиласининг ярмидан — 18.000 киши. Улар махсус танлаб олинган бўлиб, Довудни шоҳ қилиш мақсади билан Хевронга келган эдилар.

³²Иссахор қабиласидан — 200 лашкарбоши ва уларнинг қўл остидаги одамлари. Бу лашкарбошилар Исроил халқининг нима қилишини ва қачон қилишини яхши билишар эди.

³³Забулун қабиласидан — 50.000 моҳир жангчи. Улар Довудга чексиз садоқати билан хизмат қилиш учун тиш–тирноғигача қуролланиб, жангга тайёр бўлиб келган эдилар.

³⁴Нафтали қабиласидан — 1.000 сардор ҳамда қалқон ва найза билан қуролланган 37.000 киши.

³⁵Дан қабиласидан — жангга тайёр 28.600 киши.

³⁶Ошер қабиласидан — жангга тайёр 40.000 моҳир жангчи.

³⁷Иордан дарёсининг шарқ томонидаги Рубен, Гад қабилаларидан ва Манаше қабиласининг ярмидан — 120.000 киши. Улар барча жанг аслаҳалари билан қуролланган эдилар.

³⁸Бу жангчиларнинг ҳаммаси жанговар ҳолатда бўлиб, Довудни бутун Исроил устидан шоҳ қилиш мақсадида Хевронга келган эдилар. Исроилнинг қолган халқи ҳам Довудни шоҳ қилиш мақсадига қўшилган эди.

³⁹Жангчилар Довуднинг ҳузурида уч кун қолиб, қариндошлари тайёрлаган озуқа ичимликлардан еб, зиёфат қилишди.

⁴⁰Шимолдаги Иссахор, Забулун ва Нафтали қабилаларининг олис ҳудудларидан ҳам одамлар келишган эди. Улар эшак, туя, хачир, ҳўкизларга егуликлар ортиб, бир талай ун, анжир қоқиси, майиз, шароб, зайтун мойи олиб келишган эди. Булардан ташқари, кўплаб мол ва қўйларни етаклаб келишганди. Ҳа, бутун Исроилда хурсандчилик ҳукмрон эди.