1 Солномалар 16:1-43 UZV2013 - Bible AI

¹Левилар Худонинг сандиғини Довуд қурдирган чодирнинг ичкарисига олиб кириб қўйдилар. Кейин Худога куйдириладиган қурбонликлар ва тинчлик қурбонликлари келтирдилар.

²Довуд қурбонликлар қилиб бўлгандан кейин, Эгамизнинг номидан халқни дуо қилди.

³Сўнг Исроил жамоасидаги ҳар бир одамга — эркагу аёлга, бир донадан гардиш нон, бир ҳовучдан хурмо ва бир ҳовучдан майиз тарқатди.

⁴У левилардан баъзиларини Эгамизнинг сандиғи олдида хизмат қилиш учун тайинлади. Улар Исроил халқининг Худоси — Эгамизни улуғлаб, Унга шукроналар айтишлари ва мадҳлар куйлашлари керак эди.

⁵Осиф уларнинг раҳнамоси эди, унинг ёрдамчилари эса: Закариё, Явиёл, Шамиромўт, Ёхиёл, Маттитиё, Элиёб, Бинаё, Обидадом ва Явиёл эдилар. Улар арфа ва лира созандалари, Осифнинг ўзи занг созандаси,

⁶руҳонийлар Бинаё билан Яхазиёл эса карнай созандалари бўлиб, улар ҳар куни Худонинг аҳд сандиғи олдида мусиқий асбобларини чалишлари керак эди.

⁷Ўша куни Довуд биринчи марта Осиф билан унинг қариндошлари зиммасига Эгамизга ҳамду санолар айтиш масъулиятини юклаган эди.

⁸Эгамизга шукр айтинг, Унга сажда қилинг, Бошқа халқлар орасида Унинг ишларини билдиринг.

⁹Тараннум қилиб Уни, ҳамду сано ила қўшиқ айтинг, Унинг жамики ажойиб ишларини сўзлаб беринг.

¹⁰Эгамизнинг муқаддас номи ила фахрланинг, Эгамизга юз бурганларнинг қалби шодликка тўлсин.

¹¹Эгамизга юз буринг! Унинг қудратига, Унинг ҳузурида бўлишга интилинг.

¹²[12-13] Эй, сизлар, Эгамизнинг қули Исроил насли, Эй, Ёқуб ўғиллари — Эгамизнинг танлаганлари, Эсда тутинг Эгамиз қилган ажойиботларни, Унинг мўъжизаларини, чиқарган ҳукмларини.

¹³

¹⁴У Эгамиз Худодир, У чиқарган ҳукмлар бутун ер юзидадир.

¹⁵Ўз аҳдини У то абад ёддан чиқармас, Минглаб наслларга берган ваъдасини асло унутмас.

¹⁶Риоя қилар У Иброҳим билан қилган аҳдига, Исҳоққа қасам ичиб берган ваъдасига.

¹⁷Ёқуб учун бу аҳдни бир қонун қилди, Ҳа, Исроил учун абадий бир аҳд қилди.

¹⁸Айтдики: “Канъон юртини сенга бераман, Уни мулк учун улуш қилиб бераман.”

¹⁹У замон уларнинг сони кам эди, Ҳа, жуда кам эдилар. Улар бу юртга келгинди эди.

²⁰Кезарди бир халқдан бошқасига, Бир шоҳликдан бошқа юртга.

²¹Ҳеч ким уларни эзишларига Эгамиз йўл қўймади, Уларни деб шоҳларга танбеҳ берди.

²²Айтдики: “Мен танлаганларга тегманглар, Пайғамбарларимга зарар келтирманглар.”

²³Эй олам, Эгамизни тараннум этинг! Ҳар кун Унинг нажотидан сўйланг.

²⁴Эълон қилинг элатлар орасида Унинг шуҳратини, Жамики халқлар орасида Унинг ажойиботларини.

²⁵Эгамиз буюкдир, кўп мақтовга лойиқдир, Жамики худолардан У иззатлидир.

²⁶Зотан, халқларнинг ҳамма худолари бутлардир, Эгамиз эса самоларни яратгандир.

²⁷Шуҳрату улуғворлик Унинг ҳузуридадир, Қудрату шодлик Унинг масканидадир.

²⁸Эгамизга ҳамдлар айтинг, эй замин халқлари! Эгамизнинг қудратию шуҳратига ҳамдлар ўқинг!

²⁹Эгамизнинг шарафига ҳамдлар ўқинг! Назрлар келтириб, Унинг ҳузурига киринг! Муқаддас либосда Эгамизга сажда қилинг!

³⁰Эй, замин аҳли, Унинг олдида титраб туринг! Олам мустаҳкам ўрнашган, ҳеч қачон тебранмайди.

³¹Самолар шод бўлсин, замин қувонсин, Элатлар орасида айтишсин: “Эгамиз шоҳдир!”

³²Денгизу ундаги ҳамма жонзот гувилласин. Далалару ундаги ҳар нарса севинч ила жўшсин,

³³Шунда ўрмондаги ҳамма дарахт шодликдан қўшиқ айтсин. Эгамиз олдида улар қўшиқ айтар, Ана, Заминни бошқармоқ учун У келаётир.

³⁴Эгамизга шукрона айтинг, У яхшидир! Унинг содиқ севгиси абадийдир.

³⁵Яна шундай деб айтинглар: “Эй нажоткоримиз Худо, бизларни қутқар, Халқлар орасидан бизни тўплаб ол, Ўзинг муқаддассан, Сенга шукр айтайлик, Сенинг мадҳларинг билан фахрланайлик.

³⁶Исроил халқининг Худоси — Эгамизга То абад олқишлар бўлсин.”
Шундан кейин жамики халқ: “Омин!” деб Эгамизга ҳамду санолар айтди.

³⁷Довуд Осифни ва унинг қариндошларини Эгамизнинг аҳд сандиғи олдидаги доимий хизматга тайинлади. Улар ҳар куни ўша ерда ўз вазифаларини бажарар эдилар.

³⁸Уларга бу хизматда Обидадом ва унинг олтмиш саккизта қариндоши ёрдам беришлари керак эди. Ёдутун ўғли Обидадом ва Хўсах дарвозабон эдилар.

³⁹Довуд руҳоний Зодўхни ва унинг руҳоний қариндошларини Гивондаги саждагоҳда, Эгамизнинг Муқаддас чодирида хизмат қилишга тайинлади.

⁴⁰Улар, Эгамизнинг Исроил халқига берган қонунига мувофиқ, ҳар куни эрталаб ва кечқурун қурбонгоҳ устида қурбонликлар куйдиришлари лозим эди.

⁴¹Уларнинг ёнида Хаман, Ёдутун ва номма–ном айтиб танланган бошқа одамлар ҳам хизмат қилиб, Эгамизга: “Унинг содиқ севгиси абадийдир”, дея ҳамду сано айтишлари керак эди.

⁴²Хаман билан Ёдутун ҳамду санонинг куйи учун масъул бўлиб, карнай, занг ва бошқа мусиқа асбобларини чалишлари керак эди. Ёдутуннинг ўғиллари дарвозабон қилиб тайинланган эди.

⁴³Шундан кейин ҳамма одамлар уйларига қайтиб кетдилар, Довуд ҳам ўз оиласини дуо қилгани уйига қайтди.